Ruch Ch’ŏllima

Ruch Ch’ŏllima (kor. 천리마운동) – ruch zainicjowany w 1956 roku na rzecz odbudowy i rozwoju Korei Północnej po wojnie koreańskiej (1950–1953), wzorowany na radzieckim ruchu stachanowskim, porównywany do chińskiego wielkiego skoku naprzód.

NazwaEdytuj

Nazwa ruchu pochodzi od legendarnego Ch’ŏllimy – uskrzydlonego, nieokiełznanego konia, który mógł latać z ogromną prędkością, pokonując 1000 ri (ok. 4000 km) na dzień[1].

HistoriaEdytuj

Ruch miał na celu mobilizację społeczeństwa Korei Północnej do pracy i odbudowy kraju po wojnie koreańskiej (1950–1953)[1]. Był to wczesny przejaw dżucze w dziedzinie gospodarki. Rozwijanie przemysłu ciężkiego nie spotkało się z aprobatą ZSRR. Wobec znacznego ograniczenia pomocy zewnętrznej, gospodarka północnokoreańska zaczęła polegać na pracy – jedynym ogólnodostępnym czynniku produkcji[2].

Ruch został zainicjowany przez Kim Ir Sena 15 listopada 1956 roku po wizycie w hucie Kangson, która została wówczas przemianowana na zespół hutniczy Ch’ŏllima[1]. Po płomiennej przemowie wodza, który wezwał załogę huty do wyprodukowania dodatkowych 10 tys. ton stali[3], robotnicy zdecydowali o zintensyfikowaniu pracy w celu zwiększenia produkcji i w 1957 roku wytworzyli 120 tys. ton stali w hucie, której możliwości produkcyjne oceniane były na 60 tys. ton. Czyn ten miał zainspirować innych robotników do zwiększenia wysiłków – m.in. wybudowano wówczas 80 km torów kolejowych w 75 dni, produkcja maszyn przekroczyła planowe cele, itd.[2]

Po potwierdzeniu przez Komitet Centralny Partii Pracy Korei, w 1957 roku stał się elementem planu pięcioletniego[1]. W 1959 roku powstał Brygadowy Ruch Ch’ŏllima, który wprowadził rywalizację między brygadami fabrycznymi. Brygada z najlepszymi wynikami na poziomie krajowym otrzymywała transparent ozdobiony wizerunkiem konia Ch’ŏllimy w locie i innymi symbolami, a każdy jej członek flagę i notatnik z emblematem Ch’ŏllimy. W okresie prawie półtora roku powstało 8620 konkurujących ze sobą brygad z 178 tys. robotnikami. Pod koniec 1960 roku brygady pracowały w przemyśle ciężkim i lekkim, w transporcie i leśnictwie. W 1961 roku ruch objął również rolnictwo[2]. Nazwy wielu przedsiębiorstw i szkół zostały zmienione tak by zawierały odniesienie do ruchu Ch’ŏllima[1].

Ruch, wzorowany na radzieckim ruchu stachanowskim[4], porównywany jest do chińskiego wielkiego skoku naprzód. W latach 1957–1960 doszło do znacznego zwiększenia produkcji stali i wyrobów stalowych[1]. Plan pięcioletni zrealizowano w ciągu dwóch i pół roku[3].

W 1961 roku na 49 urodziny Kim Ir Sena odsłonięto w Pjongjangu monumentalny pomnik Ch’ŏllima, przedstawiający robotnika, reprezentującego klasę robotniczą i chłopkę, reprezentującą klasę chłopską, siedzących na koniu Ch’ŏllima[5]. Dzieło miało inspirować społeczeństwo do pracy i odbudowy kraju w duchu ruchu Ch’ŏllima[1].

Kim Ir Sen przez całe swoje życie odwoływał się do „ducha Ch’ŏllimy”, regularnie wprowadzając masową mobilizację do pracy[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Justin Corfield: Historical Dictionary of Pyongyang. Anthem Press, 2014, s. 32. ISBN 978-1-78308-341-1. [dostęp 2018-07-19]. (ang.)
  2. a b c Hy-Sang Lee: North Korea: A Strange Socialist Fortress. Greenwood Publishing Group, 2001, s. 27–29. ISBN 978-0-275-96917-2. [dostęp 2018-07-21]. (ang.)
  3. a b Michael Harrold: Comrades and Strangers: Behind the Closed Doors of North Korea. John Wiley & Sons, 2004, s. 183–184. ISBN 978-0-470-86984-0. [dostęp 2018-07-21]. (ang.)
  4. Kongdan Oh, Ralph C. Hassig: North Korea through the Looking Glass. Brookings Institution Press, 2004, s. 47. ISBN 978-0-8157-9820-0. [dostęp 2018-07-21].
  5. Robert Willoughby: North Korea. Bradt Travel Guides, 2014, s. 132, seria: Bradt Travel Guides. ISBN 978-1-84162-476-1. [dostęp 2018-07-19]. (ang.)
  6. Adrian Buzo: The Guerilla Dynasty: Politics And Leadership In North Korea. Routledge, 2018. ISBN 978-0-429-97609-4. [dostęp 2018-07-21]. (ang.)

Linki zewnętrzneEdytuj