Otwórz menu główne

Sławomir Piwowar (ur. 15 kwietnia 1953[1], zm. 17 marca 2015) – polski gitarzysta i klawiszowiec jazzowy i rockowy, kompozytor, aranżer[2], muzyk sesyjny.

Sławomir Piwowar
ilustracja
Data urodzenia 15 kwietnia 1953
Pochodzenie Polska
Data śmierci 17 marca 2015
Instrumenty gitara elektryczna, gitara klasyczna, instrumenty klawiszowe
Gatunki jazz-rock, rock progresywny, pop
Zawód muzyk
Zespoły
Paradox, Niemen Aerolit, SBB, Obywatel G.C.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z muzykalnej rodziny. Jego dziadek grał na mandolinie. W wieku sześciu lat brał lekcje gry na fortepianie, a w wieku lat czternastu jego fascynacją stał się zespół The Beatles. Pod koniec lat 60. prowadził własne trio gitarowe, z którym dostał się do finału warszawskiej imprezy Piękny Brzeg 1969. Karierę muzyczną rozpoczynał jako gitarzysta klasyczny. W latach 70. związany był z zespołem jazzowym Paradox, gdzie pod okiem Andrzeja Brzeskiego doskonalił swój warsztat (wykonana przez niego praca zaowocowała wieloma sukcesami zagranicznymi grupy, m.in. zwycięstwem na festiwalu jazzowym w San Sebastian w Hiszpanii) i Bemibek. Był również gitarzystą zespołu towarzyszącego Czesławowi Niemenowi Aerolit z którym nagrał album Niemen Aerolit wydany w 1975 roku nakładem wydawnictwa fonograficznego Polskie Nagrania Muza. Brał również udział w sesji nagraniowej kolejnego krążka artysty Idée fixe, wydanego w 1978 roku również nakładem Polskich Nagrań[3]. W latach 1979-1980, 2006 i 2014 był gitarzystą formacji SBB z którą nagrał album Memento z banalnym tryptykiem wydany nakładem Polskich Nagrań w 1981 roku. Na krążku znalazła się jego kompozycja, zatytułowana Trójkąt radości. W latach 80. współpracował jako klawiszowiec z Grzegorzem Ciechowskim (występującym wówczas jako Obywatel G.C.) z którym w 1989 roku zrealizował muzykę do filmu Stan strachu, a w późniejszym okresie z działającym w Norwegii zespołem Spitfire[2], z Robertem Cichowiczem[2], Kasią Kowalską, Eweliną Flintą oraz Urszulą. Przyczyna śmierci muzyka na chwilę obecną jest nieznana. Piwowar miał w planach nagranie solowej płyty autorskiej i utworzenie zespołu z gościnnym udziałem Adama Bałdycha. W programie miały się znaleźć kompozycje gitarzysty (nie zostały nigdzie zapisane) i Komedowa kołysanka z obrazu Rosemary’s Baby w aranżacji na gitarę klasyczną.

PrzypisyEdytuj

  1. https://img.discogs.com/menyvnfEjofCKr0RoFlKlizp9fI=/fit-in/600x596/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-11192482-1511598528-4459.jpeg.jpg
  2. a b c Lucyna Zych. Śladami Paradoxu. „Jazzi Magazine”. 50 (1), s. 15, 2005. Warszawa: Polonia Records – Stanisław Sobóla. ISSN 1505-0300. 
  3. Czesław Niemen – Idée Fixe (pol.). discogs.com. [dostęp 2016-04-06].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj