Otwórz menu główne

SZD-7 Osa

polski szybowiec

SZD-7 Osa – polski, jednomiejscowy szybowiec zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej.

SZD-7 Osa
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowy Zakład Doświadczalny
Konstruktor Tadeusz Kostia, Irena Kaniewska
Typ szybowiec
Konstrukcja drewniana
Załoga 1
Historia
Data oblotu 16 sierpnia 1950 r.
Wycofanie ze służby 1959
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 15 m
Wydłużenie 16
Długość 6,80 m
Wysokość 1,6 m
Powierzchnia nośna 14,10 m²
Profil skrzydła NACA 652-515
Masa
Własna 237 kg
Startowa 327 kg
Osiągi
Prędkość maks. 250 km/h
Prędkość minimalna 56 km/h
Doskonałość maks. 26,1 przy 81 km/h
Współczynnik obciążenia konstrukcji +4,5 / -3 g
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

HistoriaEdytuj

Szybowiec opracowano na bazie szybowca IS-2 Mucha w celu zbadania własności profili laminarnych. Konstruktorami byli Tadeusz Kostia i Irena Kaniewska[1]. Zastosowano profil laminarny 15% który u nasady płata pogrubiono do 18%. Osa była też pierwszą konstrukcją SZD, w której zastosowane płytkowe hamulce aerodynamiczne typu S.H. sprzężone z hamulcem koła. Wykorzystano kadłub i usterzenie z szybowca IS Mucha-ter, po wzmocnieniu wręg kadłuba i łączących ich podłużnic.

Prototyp został oblatany 16 sierpnia 1950 roku przez Adama Zientka. W testach porównawczych Osa okazała się lepsza od IS-2 Mucha (w zakresie wyższych prędkości) jednak nie trafiła do seryjnej produkcji, pozostała szybowcem eksperymentalnym[2].

KonstrukcjaEdytuj

Wolnonośny grzbietopłat o konstrukcji drewnianej z zakrytą kabiną[3].

Skrzydło dwudzielne, wolnonośne, jednodźwigarowe ze skośnym dźwigarkiem pomocniczym i dźwigarkiem lotkowym wyposażone w hamulce aerodynamiczne płytkowe oraz lotki szczelinowe. Całkowicie kryte sklejką o grubości 3 mm u nasady i 1,5 mm na końcu.

Kadłub o przekroju jajowym zwężonym u dołu, drewniany, konstrukcji półskorupowej kryty sklejką. Szybowiec zaopatrzono w zaczep przedni i dolny oraz hak do startu z lin gumowych.

Usterzenie poziome niedzielone. Statecznik kryty sklejką, ster kryty płótnem. Statecznik pionowy wykonany jako jedna całość z kadłubem, pokryty sklejką. Ster kierunku był kryty w partii przedniej i dolnej sklejką, w pozostałej płótnem.

Podwozie stałe, jednotorowe, składające się z przedniej drewnianej płozy, kółka umieszczonego w pobliżu środka ciężkości oraz płozy ogonowej.

Wyposażenie tablicy przyrządów składało się z: prędkościomierza, wysokościomierza, wariometru, busoli i zakrętomierza elektrycznego.

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965, s. 118
  2. Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, ​ISBN 978-83-932826-0-9​, s. 16
  3. IS-7 (SZD-7) "Osa", 1950 (pol.). [dostęp 2019-01-02].

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965, s. 118,
  • Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, ​ISBN 978-83-932826-0-9​, s. 15-16.

Linki zewnętrzneEdytuj