Otwórz menu główne

Serhij Stachowski

tenisista ukraiński

Serhij Stachowski, ukr. Сергій Стаховський (ur. 6 stycznia 1986 w Kijowie) – ukraiński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Serhij Stachowski
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1986
Kijów
Wzrost 193 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Tibor Toth
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 31 (27 września 2010)
Australian Open 3R (2011)
Roland Garros 3R (2011)
Wimbledon 3R (2013, 2014)
US Open 3R (2010, 2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 33 (6 czerwca 2011)
Australian Open 3R (2013)
Roland Garros 2R (2009–2011)
Wimbledon 3R (2010)
US Open 3R (2010, 2011, 2013)
Strona internetowa

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Stachowski karierę tenisową rozpoczął w 2003 roku.

W grze pojedynczej wygrał 4 turnieje rangi ATP World Tour. Pierwsze odniósł w chorwackim Zagrzebiu na przełomie lutego i marca 2008 roku. Dostał się do rozgrywek jako tzw. szczęśliwy przegrany wobec wycofania się Michaëla Llodry. W fazie zasadniczej dotarł do finału imprezy, wygrywając w nim z faworytem gospodarzy Ivanem Ljubičiciem 7:5, 6:2. Przed turniejem Stachowski zajmował 209. miejsce w rankingu ATP. Został piątym szczęśliwym przegranym w historii rozgrywek ATP, któremu udało się triumfować w turnieju, a pierwszym od 1991 roku, kiedy Christian Miniussi wygrał w São Paulo. Drugie zwycięstwo singlowe Ukrainiec odniósł w październiku 2009 roku w Petersburgu. Stachowski wziął udział w turnieju głównym przechodząc najpierw eliminacje. W fazie zasadniczej nie stracił seta aż do finału, w którym pokonał 2:6, 7:6(8), 7:6(7) Horacio Zeballosa. W czerwcu 2010 roku wygrał turniej w 's-Hertogenbosch na nawierzchni trawiastej. W finale pokonał Serba Janko Tipsarevicia 6:3, 6:0. Czwarty singlowy tytuł wywalczył pod koniec sierpnia 2010 roku w New Haven, eliminując po drodze m.in. Markosa Pagdatisa, a w finale 3:6, 6:3, 6:4 Denisa Istomina.

W grze podwójnej Stachowski w październiku 2008 roku wspólnie z Potito Starace wygrali turniej w Moskwie. W meczu o tytuł pokonali debel Stephen HussRoss Hutchins. W czerwcu 2009 roku zwyciężył razem z Michaiłem Jużnym na trawiastych kortach w Halle. Pojedynek finałowy zakończył się zwycięstwem ukraińsko–rosyjskiego debla nad Martinem Dammem i Filipem Poláškiem. Trzeci deblowy triumf Stachowski odniósł w lutym 2011 roku w Dubaju, gdzie ponownie grał w parze z Jużnym.

Od roku 2004 Stachowski jest regularnym reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. Do końca 2012 roku rozegrał dla drużyny łącznie 42 meczów – 26 w singlu (wygrał 17) i 16 w deblu (11 wygrał).

W 2012 roku zagrał w grze pojedynczej igrzysk olimpijskich w Londynie. Odpadł z rywalizacji w 1. rundzie pokonany przez Lleytona Hewitta.

W rankingu gry pojedynczej Stachowski najwyżej był na 31. miejscu (27 września 2010), a w klasyfikacji gry podwójnej na 33. pozycji (6 czerwca 2011).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (4–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 2 marca 2008 Zagrzeb Twarda (hala)   Ivan Ljubičić 7:5, 6:4
Zwycięzca 2. 1 listopada 2009 Petersburg Twarda (hala)   Horacio Zeballos 2:6, 7:6(8), 7:6(7)
Zwycięzca 3. 19 czerwca 2010 's-Hertogenbosch Trawiasta   Janko Tipsarević 6:3, 6:0
Zwycięzca 4. 29 sierpnia 2010 New Haven Twarda   Denis Istomin 3:6, 6:3, 6:4

Gra podwójna (3–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 12 października 2008 Moskwa Twarda (hala)   Potito Starace   Stephen Huss
  Ross Hutchins
7:6(4), 2:6, 10–6
Zwycięzca 2. 13 czerwca 2010 Halle Trawiasta   Michaił Jużny   Martin Damm
  Filip Polášek
4:6, 7:5, 10–7
Zwycięzca 3. 26 lutego 2011 Dubaj Twarda   Michaił Jużny   Jérémy Chardy
  Feliciano López
4:6, 6:3, 10–3

BibliografiaEdytuj