Siniarzewo

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Siniarzewowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Zakrzewo[3][4], przy drodze wojewódzkiej nr 252.

Artykuł 52°43'54"N, 18°41'21"E
- błąd 38 m
WD 52°44'N, 18°41'E
- błąd 2289 m
Odległość 459 m
Siniarzewo
wieś
Ilustracja
Park dworski
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat aleksandrowski
Gmina Zakrzewo
Liczba ludności (III 2011) 341[1]
Strefa numeracyjna 54
Kod pocztowy 87-705[2]
Tablice rejestracyjne CAL
SIMC 0872208
Położenie na mapie gminy Zakrzewo
Mapa konturowa gminy Zakrzewo, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Siniarzewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Siniarzewo”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Siniarzewo”
Położenie na mapie powiatu aleksandrowskiego
Mapa konturowa powiatu aleksandrowskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Siniarzewo”
Ziemia52°43′54″N 18°41′21″E/52,731667 18,689167

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Wieś sołecka – zobacz jednostki pomocnicze gminy Zakrzewo w BIP[5].

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 341 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Zakrzewo.

PrehistoriaEdytuj

W miejscowości (przy okazji budowy gazociągu tranzytowego Jamał-Europa) odkryto neolityczne osady długich domów datowane na okres około 5000 lat p.n.e. Podobne znaleziska odkryto w Bożejewicach (gmina Strzelno) i Kuczkowie (gmina Zakrzewo)[6].

HistoriaEdytuj

Siniarzewo, dawniej, jeszcze w 1789 r. pisano nazwę Swiniarzewo, wieś, kolonia i folwark nad doliną Bachorzy w powiecie nieszawskim, gminie Bądkowo, parafii Siniarzewo, odległe 14 wiorst (około 14,9 km) od Nieszawy[7]. Kolonia ma 57 mieszkańców i 98 mórg, wieś ma 181 mieszkańców i 707 mórg ziemi dworskiej (461 mórg roli i 122 mórg łąk) i 38 mórg włościańskich. W 1827 r. było 11 domów i 135 mieszkańców.

W końcu XVI w. dziedzic wsi Filip Zakrzewski, najgorliwszy reformator, zabrał grunta plebańskie, kościół ograbił i następnie go zburzył. Dopiero Jan Umiński, dziedzic, wystawił w 1642 r. nowy kościół drewniany pw. św. Jakuba Apostoła, który istnieje do tej pory. Przy kościele dobudowano dwie kaplice. Siniarzewo jako parafia w dekanacie nieszawskim liczyła 730 dusz (według opisu Aleksandra Jelskiego tom X. s.616).

ZabytkiEdytuj

Według rejestru zabytków NID[8] na listę zabytków wpisany jest park dworski, 2 poł. XVIII w., 1920, nr rej.: A/25 z 3.07.2000.

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 7 [dostęp 2014-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-08-21].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-08-05]. 
  5. Biuletyn informacji publicznej Gminy Zakrzewo. Urząd Gminy w Zakrzewie. [dostęp 2014-08-21].
  6. Europol gaz - odkrycia archeologiczne
  7. Siniarzewo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 616.
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2020-09-30. s. 5. [dostęp 2016-08-15].