Otwórz menu główne

Sofroniusz (Stojczew)

Sofroniusz, imię świeckie Stojczo Kojew Stojczew (ur. 2 listopada 1897 w Oreszaku, zm. 7 czerwca 1995 w Ruse) – bułgarski biskup prawosławny.

Sofroniusz
Stojczo Stojczew
Metropolita dorostolsko-czerweński
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1897
Oreszak
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1995
Ruse
Metropolita dorostolsko-czerweński
Okres sprawowania 1962–1994
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Metropolia dorostolska
Śluby zakonne 30 czerwca 1918
Diakonat 25 stycznia 1919
Prezbiterat 1933
Chirotonia biskupia 30 czerwca 1940
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 czerwca 1940
Miejscowość Sofia
Miejsce Sobór św. Aleksandra Newskiego
Konsekrator Stefan (Szokow)
Współkonsekratorzy Cyryl (Konstantinow), Paisjusz (Ankow), Neofit (Karaabow), Paweł (Konstantinow), Filaret (Atanasow), Michał (Czawdarow), Józef (Łazarow), Sofroniusz (Czawdarow), Eulogiusz (Georgiew), Borys (Razumow)

ŻyciorysEdytuj

W wieku trzynastu lat wstąpił jako posłusznik do Monasteru Trojańskiego. W 1914 został przyjęty do seminarium duchownego w Sofii, gdzie ukończył naukę przed 1920. 30 czerwca 1918 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Sofroniusz, przed ówczesnym przełożonym Monasteru Trojańskiego archimandrytą Klemensem. 25 stycznia 1919 metropolita Płowdiw Maksym wyświęcił go na hierodiakona. Od 1920 do 1923 hierodiakon Sofroniusz był nauczycielem w szkole prowadzonej przy monasterze. Następnie został przeniesiony do eparchii widińskiej, gdzie 1 sierpnia 1923 został przełożonym monasteru św. Jana Chrziciela w Łopuszanach. Po niecałym miesiącu służby, 22 sierpnia 1923, wyznaczono go na przełożonego monasteru Świętych Cyryla i Metodego w Klisurze, którym pozostawał dziesięć lat. W latach 1929–1933 był ponadto studentem wydziału teologicznego uniwersytetu w Sofii. W 1933 przyjął święcenia kapłańskie. W tym samym roku otrzymał godność archimandryty.

30 czerwca 1940 w soborze św. Aleksandra Newskiego w Sofii miała miejsce jego chirotonia na biskupa prowackiego, wikariusza eparchii widińskiej, którym pozostawał przez 22 lata. W 1962 objął katedrę dorostolską i czerweńską z godnością metropolity. W 1971 kandydował na patriarchę Bułgarii; urząd objął metropolita łowecki Maksym[1]. Urząd sprawował do 1994, gdy odszedł w stan spoczynku z uwagi na zły stan zdrowia. Zmarł w roku następnym i został pochowany w pobliżu soboru Trójcy Świętej w Ruse.

PrzypisyEdytuj

  1. I.Z. Dimitrow, Bulgarian Christianity [w:] red. K. Parry, The Blackwell Companion to Eastern Christianity, Blackwell Publishing, Victoria, 2007, s.68

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Michał (Czawdarow)
Metropolita dorostolsko-czerweński
1962 – 1994
Następca
Neofit (Dimitrow)