Otwórz menu główne

Stanisław Barzdo (ur. 6 stycznia 1916, zm. 4 maja 1942) – polski lotnik nawigator.

Stanisław Barzdo
Ilustracja
Por. Stanisław Barzdo z prawej, gen. Sikorski tyłem
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1916
Kiejsuny, Polska teraz Litwa
Data i miejsce śmierci 4 maja 1942
Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Siły Powietrzne RP
RAF
Jednostki Dywizjon 305
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)

Stanisław Barzdo służył jako nawigator w 305 Dywizjonie Bombowym Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. 26 września 1941 roku w czasie powrotu z zadania bojowego znad Kolonii sześciu samolotów 305 dywizjonu jeden uległ wypadkowi przy lądowaniu. Z sześcioosobowej[1] załogi zginęło 4 lotników, a dwóch zostało ciężko rannych w tym Stanisław Barzdo[2].

Dnia 4 maja 1942 roku załoga w składzie por. Antoni Jankowski, por. Stanisław Barzdo, Tadeusz Zagórski, Stanisław Gross, Władysław Wieraszka, Mieczysław Nowotarski wykonywała zadanie bojowe polegające na bombardowaniu Hamburga. W locie powrotnym ich samolot Vickers Wellington II został zestrzelony nad morzem Północnym. Cała załoga zginęła.

Stanisław Barzdo pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

PrzypisyEdytuj

  1. Sierż. pil. Eugeniusz Buszko, sierż. rtg. Jerzy Sławomir Leyche, sierż. strz. Wiktor Wasilenko, sierż. pil. Tadeusz Korczyk - ranny zmarł w szpitalu, ppor. nawig. Stanisław Barzdo - ranny, sierż. strz. Zdzisław Pisarek - ranny. [1]
  2. Patrz http://forum.keypublishing.co.uk/showthread.php?t=71778.

BibliografiaEdytuj

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.