Stanisław Barzdo

Oficer Wojska Polskiego

Stanisław Barzdo (ur. 6 stycznia 1916, zm. 4 maja 1942) – porucznik obserwator Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Stanisław Barzdo
Ilustracja
Por. Stanisław Barzdo z prawej, gen. Sikorski tyłem
porucznik obserwator porucznik obserwator
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1916
Kiejsuny, Polska teraz Litwa
Data i miejsce śmierci 4 maja 1942
Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby 1935–1942
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Polskie Siły Powietrzne
Jednostki 83 Pułk Piechoty
Dywizjon 305
Stanowiska dowódca plutonu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1938 i 290. lokatą w korpusie oficerów piechoty[1]. W marcu 1939 pełnił służbę w 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisku dowódcy plutonu[2].

Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do RAF (otrzymał numer służbowy P-0079)[3]. W 18 Operation Training Unit (Jednostka Szkolenia Operacyjnego) odbył przeszkolenie jako nawigator. Następnie służył w 305 Dywizjonie Bombowym Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. 26 września 1941 roku w czasie powrotu z zadania bojowego znad Kolonii sześciu samolotów 305 dywizjonu jeden uległ wypadkowi przy lądowaniu. Z sześcioosobowej[4] załogi zginęło 4 lotników, a dwóch zostało ciężko rannych w tym Stanisław Barzdo[5].

Dnia 4 maja 1942 roku załoga w składzie por. Antoni Jankowski, por. Stanisław Barzdo, Tadeusz Zagórski, Stanisław Gross, Władysław Wieraszka, Mieczysław Nowotarski wykonywała zadanie bojowe polegające na bombardowaniu Hamburga. W locie powrotnym ich samolot Vickers Wellington II został zestrzelony nad Morzem Północnym. Cała załoga zginęła. Zostali pochowani we wspólnym grobie w Slaglille w Danii[3].

Stanisław Barzdo pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari nr 9353.

PrzypisyEdytuj

  1. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 122.
  2. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 647.
  3. a b Krzystek 2012 ↓, s. 83.
  4. Sierż. pil. Eugeniusz Buszko, sierż. rtg. Jerzy Sławomir Leyche, sierż. strz. Wiktor Wasilenko, sierż. pil. Tadeusz Korczyk - ranny zmarł w szpitalu, ppor. nawig. Stanisław Barzdo - ranny, sierż. strz. Zdzisław Pisarek - ranny. [1]
  5. Patrz http://forum.keypublishing.co.uk/showthread.php?t=71778.

BibliografiaEdytuj

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.
  • Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.