Otwórz menu główne

Stanisław Dubisz

polski językoznawca

Stanisław Karol Dubisz (ur. 30 sierpnia 1949 w Kolbuszowej) – polski językoznawca.

Stanisław Dubisz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1949
Kolbuszowa
Profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: językoznawstwo polonistyczne
Doktorat 1979
Habilitacja 19 listopada 1991
Uniwersytet Warszawski
Profesura 24 stycznia 1997
Profesor zwyczajny
Jednostka Instytut Polonistyki Stosowanej Wydziału Polonistyki UW
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

W 1972 ukończył studia. W 1979 uzyskał doktorat. Habilitował się w 1991 na podstawie pracy Archaizacja w XX-wiecznej polskiej powieści historycznej o średniowieczu. Od 1997 profesor nauk humanistycznych. Pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego (od 1990 kierownik Pracowni Językoznawstwa Stosowanego). Były dziekan Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Dubisz tworzy prace głównie z zakresu historii języka polskiego, stylistyki, współczesnej polszczyzny, dialektów i gwar polskich. Wypromował dwadzieścioro doktorów, m.in. Halinę Karaś.

Członek Rady Języka Polskiego PAN, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiego Towarzystwa Językoznawczego oraz wiceprezes Towarzystwa Kultury Języka.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1999)[1].

Wybrane praceEdytuj

  • Stylizacja gwarowa w polskiej prozie trzydziestolecia powojennego (nurt ludowy w latach 1945–1975) (1986)
  • Archaizacja w XX-wiecznej polskiej powieści historycznej o średniowieczu (1991)
  • Język i polityka. Szkice z historii stylu retorycznego (1992)
  • Gramatyka historyczna języka polskiego (1993, współautor; wspólnie z Krystyną Długosz-Kurczabową)
  • Uniwersalny słownik języka polskiego tom 1-6 (2003, Wydawnictwo Naukowe PWN)

PrzypisyEdytuj

  1. Inauguracja roku akademickiego UW i AM, www.prezydent.pl, 1 października 1999 [dostęp 2019-06-15].

BibliografiaEdytuj