Stanisław Lenartowicz

polski reżyser i scenarzysta filmowy
Ten artykuł dotyczy reżysera. Zobacz też: inne osoby nazywające się Stanisław Lenartowicz.

Stanisław Lenartowicz (ur. 7 lutego 1921 w Dianowie (Дианово), obwodzie niżnonowogrodzkim[1], zm. 28 października 2010 we Wrocławiu[2]) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Jeden z twórców polskiej szkoły filmowej.

Stanisław Lenartowicz
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1921
Dianowo, obwód niżnonowogrodzki, Rosja
Data i miejsce śmierci 28 października 2010
Wrocław
Zawód reżyser
scenarzysta
Lata aktywności 1955–1993
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Wrocław, tablica pamiątkowa na ścianie budynku Wrocławskiej Wytwórni Filmów Fabularnych
Grób Stanisława Lenartowicza na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu (sektor 7, rząd 5)

ŻyciorysEdytuj

Wychowywał się i mieszkał do 1944 w Landwarowie koło Wilna, w rodzinie kolejarskiej; syn Michała Lenartowicza (1879-1957)[3], zawiadowcy miejscowego Odcinka Drogowego II kl. PKP[4] i Bronisławy z d. Krążowskiej (1889-1963).

W czasie II wojny światowej był żołnierzem 7 Brygady Wilhelma Armii Krajowej na Wileńszczyźnie[5]. W okresie od 5 sierpnia 1944 do 9 stycznia 1946 przebywał w obozie pracy w Kałudze (jedn. woj. nr 36990, 361 zpp). Repatriowany do kraju w 1946[6].

Studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego (1946), na Wydziale Reżyserii PWSF w Łodzi (1948–1951).[7] Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Realizator filmów oświatowych w WFO w Łodzi (1952–1954), następnie filmów fabularnych w WFF we Wrocławiu (1956–1983). W latach 1989–1991 członek Komitetu Kinematografii.

Odznaczony między innymi Nagrodą Miasta Wrocławia (1959), Złotym Krzyżem Zasługi (1959)[8], Złotym Medalem „Gloria Artis” (2008)[9].

Miał 6 rodzeństwa, również siostrę Irenę Will-Lenartowicz (1923-2014), plastyczkę.[10]

Zmarł w wieku 89 lat, został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.

FilmografiaEdytuj

Nagrody filmoweEdytuj

  • 2008: Nagroda („Kryształowy Dzik”, nagroda za całokształt twórczości na I Festiwalu Reżyserii Filmowej w Świdnicy)
  • 2008: Nagroda (Specjalny „Miś BAREJAdy” na 6. Przeglądzie Filmów Komediowych i Niezależnych „Barejada” w Jeleniej Górze)
  • 2008: Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich (za dorobek życia)
  • 1971: Czerwone i złote – Valladolid (MFF), nagroda Związku Hiszpańskich Pisarzy Filmowych
  • 1968: Upiór – Triest (MFF Fantastycznych), dyplom

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Lenartowicz. Wędrowiec z Wilna, film dokumentalny 2013
  2. Zmarł nestor polskich reżyserów Stanisław Lenartowicz. gazeta.pl. [dostęp 2010-10-22].
  3. daty z grobowca rodzinnego we Wrocławiu
  4. Rocznik Kolejowy 1930, Związek Prawników PKP Warszawa 1930; Rocznik Kolejowy 1931-32, Związek Prawników PKP Warszawa 1931; Rocznik Komunikacyjny 1933-1934, Związek Prawników i Ekonomistów Kolejowych RP Warszawa 1933
  5. Janusz Bohdanowicz, 7 Brygada Wilhelma Armia Krajowa Okręg Wileński, wyd. II, Warszawa 2008
  6. Szczegóły. [dostęp 2019-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
  7. Stanisław Lenartowicz. Wędrowiec z Wilna, film dokumentalny 2013
  8. Stanisław Lenartowicz. filmpolski.pl. [dostęp 2010-10-22].
  9. Uroczystość wręczenia medali Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 19 grudnia 2008.
  10. https://www.myheritage.pl/names/bronis%C5%82awa_lenartowicz

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj