Otwórz menu główne

Stanisław Rzewuski (powieściopisarz)

Ten artykuł dotyczy powieściopisarza. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Stanisław Aleksander Marian Witold Konrad Wacław Bronisław Leoncjusz Adam Antoni Rzewuski pseud. Stanisław Stanisławski (ur. 27 lipca 1864[1][2] w Wierzchowni, zm. 17 maja 1913 w Paryżu) – powieściopisarz i dramatopisarz polski i francuski, hrabia (tytuł potwierdzony w Rosji w 1885)[1] .

ŻyciorysEdytuj

Syn Adama, generała rosyjskiego i Jadwigi, brat Katarzyny Radziwiłłowej.

Odbył nauki w korpusie paziów i uniwersytecie petersburskim. Autor zapomnianych dramatów, poematów i powieści. Około 1880 osiadł w Paryżu i pracował w redakcji "Gaulois" [3]. Współpracował też z pismami "Figaro" i "La Commedia"[3].

TwórczośćEdytuj

Doktor Faustyn (1885),

Potrzebne grzeszki (1886)

(Hrabia Witold, (1890), naśladownictwo Bourgeta),

Na łaskawym chlebie,

Ostatni dzień Don Juana

Szkice literackie, m.in.Edytuj

Młoda Francja (1888),

FarsyEdytuj

Nasi na Riwierze (1911),

Kobieta, gra i wino (1912)

oraz szereg studiów literackich w języku polskim i francuskim.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 828.
  2. wg autora artykułu "Nad świeżą mogiłą" urodził się w 1861 roku „Nowości Illustrowane” 1913 nr 21 s. 15-16 [1]
  3. Nekrologia Ś.p. Stanisław Rzewuski Czas 1913 nr 226 z 19 maja s. 3 [2]