Suchanino

dzielnica Gdańska

Suchanino (dawniej: Zochanino, Zochanike, Suchanke[2], Zianke, Zichanke, Cyganki, Cygańska Góra, kaszub. Cëgónczi lub też Cëganczi[3], niem. Zigankenberg[4]) – część miasta Gdańska, a także jego mieszkaniowa i administracyjna dzielnica, położona na zachód od Śródmieścia.

Suchanino
Dzielnica Gdańska
Ilustracja
Bloki przy ul. Paderewskiego
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miasto Gdańsk
W granicach Gdańska 1 kwietnia 1902
SIMC 0933909
Zarządzający Ewa Okuniewska
Powierzchnia 1,44 km²
Populacja (2019)
• liczba ludności

10 392[1]
• gęstość 7217 os./km²
Plan Suchanina
Plan Suchanina
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Suchanino
Suchanino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Suchanino
Suchanino
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Suchanino
Suchanino
Ziemia54°21′21″N 18°36′09″E/54,355833 18,602500
Strona internetowa
Portal Portal Polska

NazwaEdytuj

28 marca 1949 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Suchanino, określając drugi przypadek jako Suchanina, a przymiotnik – suchaniński[4].

 
Suchanino na mapie z 1912
 
Suchanino (bloki na szczycie), widok z południa

PołożenieEdytuj

Suchanino we współczesnych granicach Gdańska położone jest centralnie pod względem geograficznym. Graniczy z dzielnicami:

UliceEdytuj

  • ul. Grażyny Bacewicz
  • ul. Jana Sebastiana Bacha
  • ul. Ludwika Beethovena
  • ul. Cygańska Góra
  • ul. Piotra Czajkowskiego
  • ul. Macieja Kamieńskiego
  • ul. Karola Kurpińskiego
  • ul. Franciszka Liszta
  • ul. Witolda Małcużyńskiego
  • ul. Wolfganga Mozarta
  • ul. Zygmunta Noskowskiego
  • ul. Otwarta
  • ul. Ignacego Paderewskiego
  • ul. Niccola Paganiniego
  • ul. Powstańców Warszawskich
  • rondo Andrzeja Hakenbergera
  • ul. Powstańców Warszawskich
  • ul. Franciszka Schuberta
  • ul. Roberta Schumana
  • ul. Taborowa
  • ul. Tadeusza Tylewskiego
  • ul. Ryszarda Wagnera[5]

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o wsi Zochanino alias Zochanike pochodzi z 9 grudnia 1344 roku, kiedy to została zawarta umowa z zasadźcą Lorenzem. Do wsi przynależało 13,5 łanów ziemi oczynszowanej na 3 wiardunki z jednego łana rocznie. Sam Lorenz otrzymał jako wolniznę 1,5 łanu ziemi oraz dziedziczny tytuł sołtysa. Ponadto dzierżawcy byli zobowiązani do płacenia dziesięciny biskupiej[6]. Centrum wsi zlokalizowane było w rejonie stawu u zbiegu dzisiejszej ulicy Wyczółkowskiego i Powstańców Warszawskich[7]. W 1380 roku wieś sołecka wraz z folwarkiem Zakonu weszła w skład patrymonium Młodego Miasta[6]. W 1457 roku, już po rozbiórce i likwidacji Młodego Miasta, Suchanino zostało podporządkowane radzie Głównego Miasta. W lutym 1461 roku wieś została spalona przez zaciężnych krzyżackich z Pucka[8]. W przyszłości wieś będzie jeszcze niszczona w wyniku działań wojennych w 1586, 1656, 1734, 1807 i 1813 roku. Ze względu na swoje położenie z terenów Suchanina wielokrotnie prowadzono działania oblężnicze Gdańska (1734[9], 1807[10] oraz 1813[11] r.).

W przeszłości wieś była rozległa, jej wschodnią granicę stanowiła rzeka Wisła, od północy graniczyła z Nowymi Szkotami[7], w jej granicach znajdowało się m.in. Diabełkowo[12], jak również Składy, Święta Studzienka i Wielka Aleja.

Außenkommando Ziegelei Zigankenberg, komand zewnętrznych obozu koncentracyjnego Stutthof (KL) w latach 1939–1945.

ZabudowaEdytuj

Większość zabudowy to wysokie budynki wielorodzinne – bloki z prefabrykatów, powstałe w latach 70 XX wieku. Poza tym na obszarze Suchanina znajdują się m.in. domki jednorodzinne[13].

Miejsca i obiektyEdytuj

W Suchaninie znajdują się m.in.:

Rada DzielnicyEdytuj

W Radzie Dzielnicy zasiada 15 radnych[15]. W kadencji 2019–2024[16]:

  • Przewodnicząca Zarządu Dzielnicy – Ewa Okuniewska
  • Przewodniczący Rady Dzielnicy – Juliusz Grabowski

PrzypisyEdytuj

  1. BIP - Urząd Miejski w Gdańsku, bip.gdansk.pl [dostęp 2020-04-19].
  2. A. Masłowski, Suchanino Cz. I - Przewodnik po Gdańsku, iBedeker.pl, 8.03.2010 [dostęp: 11.11.2015]
  3. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" ​ISBN 83-60437-22-X​, ​ISBN 978-83-60437-22-3
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości. M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225.
  5. Wykaz ulic Miasta Gdańska z podziałem na sektory i dzielnice. czystemiasto.gdansk.pl. [dostęp 2019-02-06].
  6. a b Piotr Samól, Młode Miasto Gdańsk (1380-1455) i jego patrymonium, Gdańsk 2018, s. 86-87, ISBN 978-83-7865-752-1.
  7. a b Suchanino, gedanopedia.pl [dostęp: 11.11.2015]
  8. Piotr Samól, Młode Miasto Gdańsk (1380-1455) i jego patrymonium, 2018, s. 329.
  9. Edmund Cieślak, Druga elekcja Stanisława Leszczyńskiego, oblężenie Gdańska w 1734 r., [w:] Aleksander Pawluk (red.), Historia Gdańska, t. 3/1, Gdańsk 1993, s. 518-535, ISBN 83-215-3251-9.
  10. Władysław Zajewski, Oblężenie i kapitulacja Gdańska w 1807 r., [w:] Aleksander Pawluk (red.), Historia Gdańska, 1993, s. 103-117, ISBN 83-215-3257-7.
  11. Władysław Zajewski, Rok 1812 i oblężenie Gdańska w 1813 r., [w:] Aleksander Pawluk (red.), Historia Gdańska, t. 3/2, 1993, s. 173-187, ISBN 83-215-3257-7.
  12. A. Masłowski, Diabełkowo - rajska enklawa z piekła rodem, iBedeker.pl, 25.02.2010 [dostęp: 11.11.2015]
  13. Suchanino Gdańsk
  14. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-04-05].
  15. Suchanino. Jest Rada Dzielnicy - zagłosowało prawie tysiąc wyborców. Sprawdź, kto został radnym!, gdansk.pl [dostęp 2016-12-05].
  16. Suchanino. Radni dzielnicy., gdansk.pl [dostęp 2019-12-22] (pol.).