Suchona (ros. Сухона) – rzeka na północy europejskiej części Rosji na wschód od Jeziora Ładoga uważana za górny bieg Dwiny, którą tworzy po połączeniu z rzeką Jug[1].

Suchona
Ilustracja
Połączenie Juga (z lewej) i Suchony
Kontynent Europa
Państwo  Rosja
Obwód  wołogodzki
Rzeka
Długość 558[1] km
Powierzchnia zlewni 50300 km²
Źródło
Miejsce Jezioro Kubieńskie
Współrzędne 59°30′40″N 39°46′52″E/59,511111 39,781111
Ujście
Recypient Dwina
Współrzędne 60°43′58″N 46°19′41″E/60,732778 46,328056
Położenie na mapie obwodu wołogodzkiego
Mapa konturowa obwodu wołogodzkiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Nazwa tej rzeki, podobnie jak rzeki Iżmy, pochodzi od nieznanego ludu, który zamieszkiwał północną Rosję i Syberię zanim pojawiły się tam ludy słowiańskie i ugrofińskie. Charakterystyczne dla pozostałej po nim najstarszej warstwy nazewniczej, dotyczącej rzek, są nazwy zakończone na -na, -ma, -ga, -enga i -ksa[2].

Rzeka wypływa z Jeziora Kubieńskiego. Wiosną, przy wysokich stanach wód w Wołogdzie i Leży, występuje zasilanie zwrotne Jeziora Kubieńskiego. Suchona jest spławna i żeglowna, a poprzez Szeksnę połączona jest z Wołgą. Do Dwiny uchodzi w mieście Wielki Ustiug.

Główne dopływy:

  • lewe: Dwinica, Cariewa, Pielszma, Uftiuga, Wierchniaja Jerga, Niżniaja Jerga;
  • prawe: Wołogda, Leża, Woja, Tołszma, Pieczenga, Staraja Tot'ma, Gorodiszna, Strielna.

Ważniejsze miejscowości nad Suchoną: Sokoł, Szujskoje, Motyri, Kożuchowo, Turowiec, Ustie, Tot'ma, Miedwiediewo, Michajłowka, Koczenga, Siergijewskaja, Niuksienica, Bobrowskoje, Wostroje, Połdarsa, Łodiejka, Nowator, Wielki Ustiug.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Encyklopedia popularna PWN. [T.] 9, Som - Tze. Warszawa: Świat Książki, 1998, s. 141. ISBN 83-7129-544-8.
  2. Cienkowski, W. P., Sekrety imion własnych, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa 1965, str. 137–8.