Szczeka

wieś w województwie świętokrzyskim

Szczekawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Rytwiany[1].

Artykuł

50°29′37″N 21°15′52″E

- błąd

39 m

WD

50°33'N, 21°19'E

- błąd

19670 m

Odległość

4 m

Szczeka
wieś
Ilustracja
Kaplica w Szczece
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

staszowski

Gmina

Rytwiany

Liczba ludności (2005)

445

Strefa numeracyjna

15

Tablice rejestracyjne

TSZ

SIMC

0805956

Położenie na mapie gminy Rytwiany
Mapa konturowa gminy Rytwiany, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Szczeka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Szczeka”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Szczeka”
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa konturowa powiatu staszowskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Szczeka”
Ziemia50°29′37″N 21°15′52″E/50,493611 21,264444

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

W 1629 roku właścicielem wsi w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego był Jan Magnus Tęczyński[2]. Wieś wraz z folwarkiem wchodziła w 1662 roku w skład majętności rytwiańskiej Łukasza Opalińskiego[3].

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzneEdytuj

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Szczeki zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[4]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada RYTWIANY
  1. Szczeka
  1. Duża Szczeka
  2. Leśnictwo
  3. Mała Szczeka
  4. Pod Rzeką
  5. Szczeka-Gajówka
  1. Brzózka — pole
  2. Dodatki — las chłopski
  3. Duży Las — las chłopski
  4. Leśniczówka — pole
  5. Łazek — pole, łąka
  6. Łąki — łąka, pole
  7. Mała Szczeka — pole
  8. Nawsie — łąka
  9. Ogrody — pole
  10. Pastwisko — pole, łąka
  11. Przeczki — pole
  12. Przy Rzece — pole
  13. Turski Las — las
  14. Za Górą — pole, łąka

PrzypisyEdytuj

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-05].
  2. Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629, w:Przegląd Nauk Historycznych 2012, r. XI, Nr 2, s. 51.
  3. Jacek Pielas, Podział latyfundium Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego koronnego z lat 1668-1670, w: Inter maiestatem ac libertatem. Studia z dziejów nowożytnych dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Przybosiowi, red. J. Stolicki, M. Ferenc, J. Dąbrowski, Kraków 2010, s. 159.
  4. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 49-50, 77-96.

LiteraturaEdytuj

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.

Linki zewnętrzneEdytuj