Otwórz menu główne

Szymon Kataszek (ur. 4 lipca 1898 w Warszawie, zm. 22 maja 1943 tamże) – kompozytor, pianista, pionier jazzu w Polsce.

Szymon Kataszek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1898
Warszawa
Data i miejsce śmierci 22 maja 1943
Warszawa
Gatunki jazz
Zawód pianista
kompozytor
Współpracownicy
Zygmunt Karasiński

W latach 1910-14 studiował grę na fortepianie w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a następnie służył w Legionach, z których jednak niedługo potem został zwolniony z powodu młodego wieku. W latach 1920-1921 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 wyjechał na krótko do Gdańska, a potem do Berlina w poszukiwaniu pracy. W 1922 zaczął występować w Ziemiańskiej. W 1925 powstała Orkiestra Karasińskiego i Kataszka. Był to pierwszy w Polsce jazzowy zespół popularyzujący dixieland i improwizację. Komponował muzykę do filmu: Serce na ulicy i Każdemu wolno kochać. Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa, gdzie prowadził orkiestrę rozrywkową w nocnym klubie „Imperial”. W 1941 roku powrócił do Warszawy i trafił do getta.[1] W getcie warszawskim był dyrygentem trzydziestoosobowej orkiestry Służby Porządkowej[2][3][4].

Zamordowany podczas egzekucji więźniów Pawiaka.

PrzypisyEdytuj

  1. informacje biograficzne na stronie Polskiego Centrum Informacji Muzycznej.
  2. Maśnicki J., Stepan K.: Pleograf, 1996
  3. Tomasz Lerski, Encyklopedia Kultury Polskiej XX Wieku, Muzyka-Teatr-Film, ​ISBN 83-917189-9-9​, Polskie Wydawnictwo Naukowo-Encyklopedyczne, 2008
  4. Marian Fuks, Adama Czerniakowa dziennik getta warszawskiego, PWN, 1983

Linki zewnętrzneEdytuj