Teodor Sykeota

Teodor Sykeota, również Teodor z Sykeonu, biskup Anastasiopolis (gr. Θεόδωρος Συκεώτης; ur. w połowie VI wieku w Sykeonie k. Ancyry w Galacji, zm. ok. 613 tamże) – pustelnik i asceta, mnich, biskup Anastasiopolis[a] (sufragania Ancyry, dzisiejsze Beypazarı w Turcji), cudotwórca, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Święty
Teodor Sykeota
Θεόδωρος Συκεώτης
biskup
święty mnich
Ilustracja
Fresk z 1547 roku na Świętej Górze Atos.
Data i miejsce urodzenia

ok. 550
Sykeon w Galacji

Data i miejsce śmierci

ok. 613
Sykeon

Czczony przez

Kościół katolicki,
Cerkiew prawosławną

Wspomnienie

22 kwietnia (kat.),
22 kwietnia/5 maja i 15/28 czerwca (praw.)

Patron

pojednania nieszczęśliwych małżeństw

ŻycieEdytuj

Dzieciństwo

Matka Teodora była właścicielką gospody i domu publicznego w Sykeonie w Galacji (pomiędzy Juliopolis/Çayırha a Anastasiopolis/Beypazarı), a ojciec Kosma akrobatą w cyrku. Gdy chłopiec miał 6 lat, do gospody jego matki przybył utalentowany kucharz imieniem Stefan. Doskonałe jedzenie, które przyrządzał, przyciągało tak wielu klientów, że matka Teodora, babcia Helpidia i ciotka Dyspenia mogły skończyć z prostytucją. Stefan był nie tylko wspaniałym kucharzem, ale również gorliwym chrześcijaninem. Udało mu się nawrócić chłopca na chrześcijaństwo. Teodor miał również młodszą siostrę Blattę.

Działalność

Teodora wyświęcono na kapłana w wieku 18 lat i niedługo po tym wydarzeniu wyruszył na pielgrzymkę do Jerozolimy. Po powrocie z Ziemi Świętej osiedlił się jako pustelnik niedaleko rodzinnego Sykeonu. Nakładał na siebie umartwienia w postaci zakuwania w kajdany i zamykania w klatce nad jaskinią na zboczu góry.

Już za życia uważano go za świętego. Sława Teodora jako cudotwórcy i uzdrowiciela ściągała do jego pustelni coraz większą liczbę zwolenników, dla których święty wybudował klasztor. Był również konsultantem władców Murycjusza, Fokasa i Herakliusza.

Około roku 590 został nominowany na biskupa Anastasiopolis przez Pawła, metropolitę z Ancyry (dzisiejsza Ankara). Z pełnienia tego urzędu zrezygnował ok. roku 600, przebywając jakiś czas w Jerozolimie ukrywając swoją tożsamość, by powrócić do Anastopolis. Od godności biskupa uwolnił go dopiero patriarcha Konstantynopola Cyriak i Teodor powrócił do swojej pustelni w Sykeonie), gdzie zmarł w opinii świętości ok. roku 613 na początku panowania Herakliusza. W międzyczasie odwiedził jeszcze Konstantynopol. Do tego właśnie miasta zostały przeniesione jego relikwie. Żywot świętego spisał w połowie VII wieku jeden z jego uczniów.

Cuda

Teodorowi przypisuje się następujące cuda:

  • uzdrowienie syna cesarza ze słoniowacizny
  • odwrócenie plag szarańczy, pszczół i myszy
  • godzenie nieszczęśliwych małżeństw

KultEdytuj

Relikwie świętego przeniesiono z Galacji do Konstantynopola najpóźniej w IX wieku. W 1200 roku widział je w monasterze św. Jerzego ruski pielgrzym Antoni.

Święty Teodor Sykeota jest patronem pojednania nieszczęśliwych małżeństw.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 22 kwietnia. Sam święty popierał kult św. Jerzego Zwycięzcy z którym losy związał przez sen matki.

Kościół prawosławny już za życia czcił św. Teodora. Wspomnienie świętego mnicha (prepodobnyj) obchodzone jest w Cerkwi dwukrotnie:

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Nie należy mylić z innymi miastami o tym samym brzmieniu: Anastasiopolis – dzisiejsze Fethiye w Turcji, dawn. Telmessos lub Makri; Anastasiopo(u)lis w Mezopotamii, dzisiejsze Dara w Turcji; Anastasiopolis – sufragania Laodycei we Frygii.
  2. Podwójne datowanie.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj