Otwórz menu główne
Siedziba główna w Nowym Jorku

The Explorers Club (ang.), czyli Klub Odkrywcówstowarzyszenie, założone w USA w 1905, które nastawione jest na promocję i postęp w badaniach terenowych, eksploracji naukowej oraz podtrzymania idei eksploracji. Oprócz tego działania Klubu obejmują dziedziny edukacji i służby publicznej, przez co zachęcają młodych ludzi do zajmowania się szeroko pojętą eksploracją nowych dziedzin.

Misją Klubu jest wspieranie eksploracji na lądzie, morzu, w powietrzu i przestrzeni, ze szczególnym naciskiem na nauki fizyczne i biologiczne. Jako światowe centrum eksploracji, The Explorers Club jest miejscem spotkań i platformą jednoczącą eksploratorów i naukowców całego świata.

CzłonkostwoEdytuj

Członkostwo Klubu jest dostępne dla wszystkich osób posiadających kwalifikacje i służących celom Klubu na różnych polach eksploracji i nauki. Klub ma charakter międzynarodowy, składa się z 30 oddziałów rozsianych po świecie, z tym, że większość z jego ok. 3000 członków zamieszkuje w USA. Wszystkie kontynenty i ponad 60 krajów są reprezentowane wśród członków Klubu.

Członkami Klubu byli lub są m.in.: zdobywcy biegunów Roald Amundsen i Robert Peary, astronauci Buzz Aldrin i Neil Armstrong, żeglarz i archeolog Thor Heyerdahl, badaczka życia szympansów Jane Goodall, himalaiści Sir John Hunt, kierownik zwycięskiej wyprawy na Mount Everest i Sir Edmund Hillary, pierwszy zdobywca szczytu, archeolog oceaniczny Robert Ballard, znalazca wraków "Titanica" i "Bismarcka", Gilbert M. Grosvenor, prezes miesięcznika "National Geographic", polscy podróżnicy i filmowcy Stanisław Szwarc-Bronikowski, Wojciech Cejrowski.

Poczet członków honorowych otwierają: polarnik Sir Ernest Shackleton, lotnik Charles Lindbergh, prezydent Theodore Roosevelt, oceanograf William Beebe, geofizyk Jean G. Piccard, himalaiści Tenzing Norgay, Norman Dyhrenfuhrt, Don Walsh i Reinhold Messner.

Klub liczy ok. 3000 członków wybranych spośród wybitnych badaczy, odkrywców, uczonych z kilkunastu krajów. Ma 20 oddziałów w USA, oraz oddziały w Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Indiach, Polsce, Rosji, Norwegii, Francji, Argentynie. Do Klubu nie można się zapisać, trzeba być wybranym przez Radę Dyrektorów spośród zaproszonych kandydatów.

Oddział PolskiEdytuj

Pierwszymi Polakami przyjętymi do Klubu byli: w 1920 Henryk Arctowski, polarnik, uczestnik pierwszej wyprawy zimującej w Antarktyce i Antoni Jurasz, lekarz, w 1977 Yaacov Adam, żeglarz, w 1977 Kazimierz Kordylewski, astronom, w 1979 Ryszard Schramm, polarnik i alpinista, w 1980 Stanisław Siedlecki, nestor polarników polskich i w 1982 Maciej Kuczyński speleolog i polarnik, do niedawna prezes Oddziału Polskiego.

Oddział Polski powstał w 1993. Liczy obecnie 22 członków: polarników, speleologów, żeglarzy, himalaistów, dziennikarzy, antropologa, archeologów. Oprócz wymienionych wyżej należą do niego:

Zmarli członkowie: dziennikarz i podróżnik Olgierd Budrewicz, podróżnik Tony Halik, himalaista Andrzej Zawada, antropolog Andrzej Wierciński, badacz polarny Stanisław Siedlecki, Dariusz Bogucki - żeglarz polarny i Ryszard Schramm - badacz polarny i alpinista, Stanisław Szwarc-Bronikowski - filmowiec i podróżnik.

Oddział Polski The Explorers Club propaguje odkrycia - szczególnie polskich badaczy. Przypomina zapomnianych bohaterów historii eksploracji. Przygotowuje wizyty w Polsce wielkich postaci światowej eksploracji. Organizuje prelekcje i wystawy; promuje książki, filmy, prace poświęcone wymienionej tematyce. Zachęca młodych ludzi do podejmowania zawodów związanych z badaniami terenowymi. Organizuje i wspiera ekspedycje badawcze.

Pod egidą Oddziału jego członkowie prowadzą według autorskich programów edukacyjne wyprawy dla turystów śladami odkrywców, skarbów dziedzictwa światowego kultury i przyrody. Wytyczały one nowe szlaki w turystyce. Cykliczne spotkania Oddziału w Warszawie, połączone z otwartymi prelekcjami, odbywają się w Domu Polonii przy Krakowskim Przedmieściu 64.

Pierwszym Polakiem uhonorowanym przez The Explorer Club był Krzysztof Wielicki – Nagrodą Lowella Thomasa w październiku 2001. W marcu 2004 podczas jubileuszowej gali w Waldorff Astoria, w 100-rocznice założenia The Explorers Club, wyróżnienie Citation of Merit za "nadzwyczajną służbę celom Klubu" otrzymała Monika Rogozińska – współzałożyciel Oddziału Polskiego.

Na znaczące wyprawy The Explorers Club przydziela Flagę, na której widnieją jego inicjały i róża wiatrów otoczone kolorami: czerwonym - symbolizującym odwagę, niebieskim - wierność celom Klubu i prawdzie. Flagę otrzymały polskie ekspedycje:

- Jaskinie Rapa Nui i Madre de Dios na Pacyfiku - Andrzeja Ciszewskiego i Zdzisława Ryna;

- NETIA K2 Winter Expedition - pierwsza zimowa wyprawa alpinistów na K2 (8611 m) od chińskiej strony prowadzona przez Krzysztofa Wielickiego, relacjonowana z bazy w mediach przez Monikę Rogozińską.

- Razem na biegun, program, w ramach którego Marek Kamiński dotarł na nartach na obydwa bieguny Ziemi z niepełnosprawnym chłopcem, Jasiem Melą. Wyprawy te pomogły zebrać fundusze na protezy dla dzieci.

- Wyrocznie Inków – archeologów kierowanych przez Mariusza Ziółkowskiego, którzy w Andach peruwiańskich zlokalizowali najważniejszą wyrocznię Czwartej Części Imperium Inków oraz odnaleźli na trudno dostępnych terenach sieć stanowisk prekolumbijskich. W wyprawie, jako dziennikarz, uczestniczyła Monika Rogozińska.

- Obcy w Antarktyce, badania prowadzone przez prof. Marię Agatę Olech. Celem kolejnej wyprawy było opracowanie przyrodnicze rejonów Pinguin Island i King George Island w Antarktyce dla utworzenia rezerwatu przyrody i ocalenia tego obszaru przed skutkami niekontrolowanych wizyt turystów przypływających na statkach; badania nad zasiedlaniem terenów uwolnionych spod topniejących lodowców, zbieranie mchów i porostów do jednego z największych na świecie zielników gatunków polarnych, jaki prof. Maria Agata Olech stworzyła na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Linki zewnętrzneEdytuj