Tom Brady (futbolista)

amerykański futbolista

Thomas Edward Patrick Brady Jr. (ur. 3 sierpnia 1977 w San Mateo) − amerykański futbolista występujący na pozycji quarterbacka w New England Patriots. Jeden z najwybitniejszych zawodników w historii NFL. Dziewięciokrotny uczestnik Super Bowl (sześciokrotny zwycięzca, czterokrotny Super Bowl MVP), trzykrotny MVP sezonu zasadniczego, zdobywca wielu nagród indywidualnych oraz posiadacz kilkudziesięciu rekordów ligi.

Tom Brady
Thomas Edward Patrick „Tom” Brady Jr.
Ilustracja
Brady w barwach New England Patriots
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1977
San Mateo, Kalifornia
Wzrost 193 cm
Pozycja Quarterback
Informacje klubowe
Klub New England Patriots
Numer w klubie #12
Kariera juniorska
Lata Klub
Michigan
Draft 2000, numer: 199
New England Patriots
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
od 2000 New England Patriots

Karierę futbolową rozpoczął w 1992 roku w Junípero Serra High School w rodzinnym San Mateo, gdzie z powodzeniem uprawiał także baseball, występując na pozycji łapacza. W 1995 został nawet wybrany w 18. rundzie draftu MLB przez Montreal Expos, ale ostatecznie skoncentrował się na futbolu. W 1996 dołączył do uniwersyteckiej drużyny Michigan Wolverines, a w 2000 został wybrany w 6. rundzie draftu NFL przez New England Patriots jako 199. w kolejności. Jest jedynym zawodnikiem w historii NFL, któremu udało się wygrać Super Bowl sześć razy.

Kariera w NFLEdytuj

Sezon 2000Edytuj

W debiutanckim sezonie był dopiero trzecim rezerwowym rozgrywającym w składzie Patriots, bez większych szans na grę. Wystąpił tylko około minuty w przegranym 9-34 meczu z Detroit Lions (23 listopada 2000), zdobywając 6 jardów oraz notując jedno celne podanie na 3 podjęte próby.

Sezon 2001Edytuj

Ponownie rozpoczął rozgrywki jako rezerwowy i nic nie wskazywało na to, by mógł wygrać konkurencję z Drew Bledsoem, czołowym oraz najlepiej opłacanym zawodnikiem Patriotów i całej ligi. Jednak poważna kontuzja Bledsoe'a w drugim tygodniu rozgrywek otworzyła 24-letniemu Brady'emu drogę do pierwszego składu. Jako starter poprowadził New England do 11 zwycięstw w 14 meczach i pierwszego miejsca w AFC. W całym sezonie regularnym zdobył 2843 jardy, miał 18 podań kończących się touchdownem, a 64-procentową celnością podań poprawił 15-letni rekord klubu. W klasyfikacji podających zajął 6. miejsce, uzyskując wynik 86,5. Ustanowił także rekord NFL w największej liczbie celnych podań do pierwszej straty w karierze (162).

W półfinale AFC (19 stycznia 2002) jego touchdown na kilka minut przed końcem 4. kwarty oraz bezbłędna gra w dogrywce (8 celnych podań na 8 podjętych prób) pomogły Patriotom zwyciężyć Oakland Raiders 16-13. W wygranym 24-17 finałowym meczu AFC przeciwko Pittsburgh Steelers (27 stycznia) doznał pod koniec pierwszej połowy kontuzji lewego kolana i został przy stanie 7-3 dla New England zastąpiony przez Bledsoe'a. Mimo że jego udział w najważniejszym meczu sezonu stał początkowo pod znakiem zapytania, wystąpił w Super Bowl XXXVI (3 lutego), uznano go MVP zawodów, a New England pokonali St. Louis Rams 20-17, zdobywając swój pierwszy tytuł mistrzów NFL.

Sezon 2002Edytuj

Kolejny rok nie był dla Brady’ego tak udany, jak poprzedni, głównie z powodu kontuzji ramienia, która w drugiej części sezonu uniemożliwiła mu grę na optymalnym poziomie. Patriots wygrali tylko 9 meczów i nie zakwalifikowali się do play-offów. Zagrał we wszystkich meczach, zdobył 3764 jardy (6. wynik w lidze), miał 28 podań zakończonych touchdownem (lider ligi), ale też 14 podań przechwyconych przez przeciwników (najwięcej w karierze) oraz najniższy w karierze wskaźnik w rankingu podających (85,7).

Życie prywatneEdytuj

Żonaty z brazylijską modelką Gisele Bündchen i ma trójkę dzieci[1]. Brady posiada irlandzkie (po ojcu) i polskie (po babci od strony matki) korzenie[2]. Jest wyznania katolickiego[3]. Brady unika publicznych komentarzy dotyczących swoich poglądów politycznych, ale przyznał, że republikański prezydent Donald Trump jest „jego dobrym przyjacielem” oraz że jego prezydentura „byłaby świetna”[4], a w 2004 r. uczestniczył w przemowie o stanie państwa (tzw. State of the Union Address) prezydenta George W. Busha[5]. Przyjął zaproszenie Białego Domu na galę zwycięzców Super Bowl w latach 2001, 2003, 2004, kiedy prezydentem USA był George W. Bush, ale nie stawił się na zwycięskiej gali w 2014 r., kiedy prezydentem był Barack Obama[6].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zach Johnson i Jennifer Cooper, Tom Brady Gets Candid About His Marriage, His Kids and His Haircut [dostęp 2017-01-12].
  2. Tom Brady Ethnics [dostęp 2017-01-12].
  3. Celebrity Faith Database [dostęp 2017-01-12].
  4. Juliet Spies-Gans, Tom Brady Declares His Support For Presidential Candidate Donald Trump [dostęp 2017-01-12].
  5. State Of The Union: Brady's Appearance Draws A Bunch Of Reax [dostęp 2017-01-12].
  6. Kevin Manahan, Stephen A. Smith rips Patriots' Tom Brady: You had time for George Bush, but not Barack Obama? [dostęp 2017-01-12].