Tylnik[1]potok górski w południowej Polsce w woj. dolnośląskim w Sudetach Wschodnich, w Górach Bialskich[2].

Tylnik
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Potok
Długość 1,750 km
Spadek 128,6‰
Powierzchnia zlewni 1,8 km²
Źródło
Miejsce północne zbocze Płoski
Wysokość ok. 920 m n.p.m.
Współrzędne 50°16′46,0″N 16°58′20,4″E/50,279448 16,972346
Ujście
Recypient Kobylica
Miejsce powyżej Nowego Gierałtowa u podnóża Gierałtowskiej Kopy
Wysokość ok. 695 m n.p.m.
Współrzędne 50°17′23,9″N 16°57′30,5″E/50,289964 16,958484
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Ciek V rzędu o długości około ok. 1,75 km, prawy dopływ Kobylicy należący do dorzecza Odry, zlewiska Morza Bałtyckiego.

PołożenieEdytuj

Potok w Sudetach Wschodnich w Górach Bialskich. Potok położony jest na południe od miejscowości Nowy Gierałtów na obszarze Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego.

FizjografiaEdytuj

Tylnik ma swoje źródła w niewielkiej dolince leżącej na północnym zboczu Płoski powyżej Kobylicznego Duktu, na wysokości ok. 920 m n.p.m.W części źródliskowej potok płynie w kierunku północno-zachodnim, szeroką płytko wciętą zalesioną doliną, wytworzoną na północnym zboczu Czernica i Kobyła. Od poziomu 800 m n.p.m. potok płynie V-kształtną wąską, głęboko wciętą doliną o stromych zboczach, w kierunku ujścia, gdzie na wysokości ok. 695 m n.p.m. przed Nową Morawą uchodzi do Kobylicy, prawego dopływu Białej Lądeckiej. Koryto potoku kamienisto-żwirowe słabo spękane i nieprzepuszczalne. Zasadniczy kierunek biegu potoku jest północno-zachodni. Jest to potok górski odwadniający północno-środkową część Gór Balskich[3]. Potok nieuregulowany dziki. W większości swojego biegu płynie obok drogi Kobyliczny Dukt, wśród terenów niezabudowanych, brzegi w 100% zadrzewione, dno bez roślin. Potok charakteryzuje się dużymi nie wyrównanymi spadkami podłużnymi. Gwałtowne topnienie śniegu wiosną, a w okresach letnich wzmożone opady i ulewne deszcze, które należą w tym rejonie do częstych zjawisk sprawiają wezbrania wody.

Budowa geologicznaEdytuj

Potok płynie przez obszar zbudowany ze skał metamorficznychłupków łyszczykowych oraz przeławicających się gnejsach i amfibolitach.

DopływyEdytuj

L. Głębnik oraz kilka strumieni okresowych spływających ze zboczy przyległych wzniesień.

Ochrona przyrodyEdytuj

Potok płynie przez Śnieżnicki Park Krajobrazowy.

TurystykaEdytuj

Wzdłuż całego biegu potoku prowadzi szlak turystyczny

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj