Uściwierzjezioro w południowo-wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców, o powierzchni 284 ha, długości 2,4 km, szerokości 1,8 km oraz maksymalnej głębokości 6,6 m. Uściwierz to jezioro krasowe, bezodpływowe. Jezioro to stanowi jedną z część systemu Kanału Wieprz-Krzna. Uściwierz to największe jezioro Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej.

Uściwierz
Ilustracja
Fragment trzcinowisk przybrzeżnych
Położenie
Państwo  Polska
Region Polesie Zachodnie
Morfometria
Powierzchnia 284 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

2,4 km
1,8 km
Głębokość
• maksymalna

6,6 m
Położenie na mapie gminy Cyców
Mapa lokalizacyjna gminy Cyców
Uściwierz
Uściwierz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uściwierz
Uściwierz
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Uściwierz
Uściwierz
Położenie na mapie powiatu łęczyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łęczyńskiego
Uściwierz
Uściwierz
Ziemia51°22′31″N 23°04′58″E/51,375278 23,082778

Opis historycznyEdytuj

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1892 Uściwierz, zapewne „Uścimierz” – jezioro w powiecie włodawskim, w dobrach Nadrybie, wśród całej grupy drobnych jezior wytworzonych widocznie z jednego wielkiego przez opadniecie wód. Dwa najbliższe, oddalone o niecałą wiorstę, są: Ratcze (od wschodu) i Bikcze (od południowego zachodu). Brzegi jezior niskie, bagniste i piaszczyste. Od zachodu i północy, rozległe bagniste lasy. Szerokość jeziora wynosi około 2 wiorsty i długość prawie tyleż samo. Obszar jeziora wraz z pobliskiemi drobnymi wodami: Cieszacin, Uściwierzyk, Nadrybek wynosi 596 mórg. Głębokość dochodzi do 7 metrów.

Według noty „Wody spływają do Wieprza ta pośrednictwem Świnki a może i Tyśmienicy” (opis podaje Bronisław Chlebowski SgKP)[1]

PrzyrodaEdytuj

Nad jeziorem żyje kilka gatunków gadów, m.in. żółw błotny ma tu jedno z największych lęgowisk w Europie. Na wyspie w północnej części akwenu odpoczywają i żerują duże stada żurawi oraz ptaków sieweczkowatych. Akwen otacza szeroki pas trzcin[2].

WędkarstwoEdytuj

Jezioro jest jednym z najatrakcyjniejszych łowisk Lubelszczyzny (typ leszczowo-sandaczowy). Do 2002 woda była własnością Państwowego Gospodarstwa Rybackiego i (z uwagi na lęgowiska ptaków) wolno tu było wędkować od 15 lipca. W 2002 zbiornik przejął Polski Związek Wędkarski i po ustaleniach z ekologami, udostepnił jezioro całorocznie. Było intensywnie zarybiane karpiem i sumem. Do dużych rozmiarów dorasta tu karaś srebrzysty (do 3,5 kg). Z drapieżników dominują sandacze i szczupaki (do 12-16 kg). Oprócz tego w jeziorze żyją: węgorze, płocie i wzdręgi[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Uściwierz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  2. a b Roland Maziarka, Jezioro Uściwierz, w: Wiadomości Wędkarskie, nr 12/2003, s. 38-39, ISSN 0137-8104