Uściwierz

Uściwierzjezioro w południowo-wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców, o powierzchni 284 ha, długości 2,4 km, szerokości 1,8 km oraz maksymalnej głębokości 6,6 m. Uściwierz to jezioro krasowe, bezodpływowe. Jezioro to stanowi jedną z część systemu Kanału Wieprz-Krzna. Uściwierz to największe jezioro Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej.

Uściwierz
Ilustracja
Fragment trzcinowisk przybrzeżnych
Położenie
Państwo

 Polska

Region

Polesie Zachodnie

Morfometria
Powierzchnia

284 ha

Wymiary
• max długość
• max szerokość


2,4 km
1,8 km

Głębokość
• maksymalna


6,6 m

Położenie na mapie gminy Cyców
Mapa konturowa gminy Cyców, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Uściwierz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Uściwierz”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, w centrum znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Uściwierz”
Położenie na mapie powiatu łęczyńskiego
Mapa konturowa powiatu łęczyńskiego, u góry nieco na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Uściwierz”
Ziemia51°22′31″N 23°04′58″E/51,375278 23,082778

Opis historycznyEdytuj

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1892 Uściwierz, zapewne „Uścimierz” – jezioro w powiecie włodawskim, w dobrach Nadrybie, wśród całej grupy drobnych jezior wytworzonych widocznie z jednego wielkiego przez opadniecie wód. Dwa najbliższe, oddalone o niecałą wiorstę, są: Ratcze (od wschodu) i Bikcze (od południowego zachodu). Brzegi jezior niskie, bagniste i piaszczyste. Od zachodu i północy, rozległe bagniste lasy. Szerokość jeziora wynosi około 2 wiorsty i długość prawie tyleż samo. Obszar jeziora wraz z pobliskiemi drobnymi wodami: Cieszacin, Uściwierzyk, Nadrybek wynosi 596 mórg. Głębokość dochodzi do 7 metrów.

Według noty „Wody spływają do Wieprza ta pośrednictwem Świnki a może i Tyśmienicy” (opis podaje Bronisław Chlebowski SgKP)[1].

PrzyrodaEdytuj

Nad jeziorem żyje kilka gatunków gadów, m.in. żółw błotny ma tu jedno z największych lęgowisk w Europie. Na wyspie w północnej części akwenu odpoczywają i żerują duże stada żurawi oraz ptaków sieweczkowatych. Akwen otacza szeroki pas trzcin[2].

WędkarstwoEdytuj

Jezioro jest jednym z najatrakcyjniejszych łowisk Lubelszczyzny (typ leszczowo-sandaczowy). Do 2002 woda była własnością Państwowego Gospodarstwa Rybackiego i (z uwagi na lęgowiska ptaków) wolno tu było wędkować od 15 lipca. W 2002 zbiornik przejął Polski Związek Wędkarski i po ustaleniach z ekologami, udostępnił jezioro całorocznie. Było intensywnie zarybiane karpiem i sumem. Do dużych rozmiarów dorasta tu karaś srebrzysty (do 3,5 kg). Z drapieżników dominują sandacze i szczupaki (do 12–16 kg). Oprócz tego w jeziorze żyją: węgorze, płocie i wzdręgi[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Uściwierz, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 838.
  2. a b Roland Maziarka, Jezioro Uściwierz, w: Wiadomości Wędkarskie, nr 12/2003, s. 38–39, ISSN 0137-8104