Otwórz menu główne

U-37niemiecki okręt podwodny (U-Boot) z okresu II wojny światowej, pierwsza jednostka typu IX A.

U-37
Ilustracja
U-37, kwiecień 1940 roku
Historia
Stocznia AG Weser, Brema
Położenie stępki 15 marca 1937
Wodowanie 14 maja 1938
 Kriegsmarine
Wejście do służby 4 sierpnia 1938
Los okrętu samozatopienie 8 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 1032 tony,
podwodna 1152 tony
Długość 76,6 m
(kadłuba mocnego 58,7 m)
Szerokość 6,5 m
(kadłuba mocnego 4,4 m)
Zanurzenie 4,7 m na powierzchni
głębokość zanurzenia 230 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW)
2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW)
Prędkość 18,2 w na powierzchni
7,7 w w zanurzeniu
Zasięg 10.500 Mm przy 10 w. na powierzchni
78 Mm przy 4 w. w zanurzeniu
Uzbrojenie
4 dziobowe + 2 rufowe wyrzutnie torpedowe 533 mm, 22 torpedy,
1 działo 105 mm,
1 działko 37 mm plot,
1 działko 20 mm plot
Załoga 48 - 56 osób

HistoriaEdytuj

Zamówienie na budowę pierwszego okrętu podwodnego typu IX A zostało złożone w stoczni AG Weser w Bremie 29 lipca 1936. Stępkę pod budowę U-37 położono 15 marca 1937. Wodowanie nastąpiło 14 maja 1938, wejście do służby 4 sierpnia 1938.

Okręt zasłynął tym, że podczas 11 patroli bojowych zatopił 53 statki o łącznej pojemności 202.528 BRT, dwa okręty (slup HMS "Penzance" oraz – pomyłkowo – okręt podwodny "Sfax" należący do marynarki Francji Vichy) oraz uszkodził jeden statek (9.494 BRT). Był to drugi wynik okrętu podwodnego Kriegsmarine po U-48.

W maju 1941 przeniesiony do 26. (później 22. i 4.) flotylli szkolnej. Zatopiony przez własną załogę 8 maja 1945 (operacja "Regenbogen").

BibliografiaEdytuj

  • www.uboat.net: U-37 (ang.). [dostęp 21 października 2008].