Ulica Józefa Bema w Warszawie

ulica w Warszawie
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: inne artykuły noszące tę nazwę.

Ulica Józefa Bema – ulica na warszawskiej Woli.

Ulica Józefa Bema w Warszawie
Czyste
Ilustracja
Ulica J. Bema przy ul. Kasprzaka, widoczne tory tramwajowe
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica w prawo L z dochodzacym deptakiem.svg ul. Prądzyńskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kasprzaka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Szymczaka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Ludwiki
Ikona ulica koniec T.svg ul. Wolska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Józefa Bema w Warszawie
Ulica Józefa Bema w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Józefa Bema w Warszawie
Ulica Józefa Bema w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Józefa Bema w Warszawie
Ulica Józefa Bema w Warszawie
Ziemia52°13′40,8″N 20°57′33,6″E/52,228000 20,959333

HistoriaEdytuj

Ulica biegnąca przed rokiem 1876 od ul. Opaczewskiej do wsi Wola. Niegdyś nosiła nazwy Droga Kościelna lub Droga Parafialna, związane z kościołem św. Stanisława Biskupa i Meczennika, którego budowę zakończono w 1860[1].

Do roku 1916 znajdowała się poza granicami Warszawy; mimo to istniały już przy niej wielokondygnacyjne zabudowania przemysłowe i mieszkalne - od roku 1908 działała tu fabryka Lilpop, Rau i Loewenstein.

W roku 1876 ulicę przecięły tory kolei obwodowej, w okolicy powstało wtedy wiele bocznic kolejowych, wiodących między innymi do carskich magazynów wojskowych wzniesionych po roku 1893 pod nr. 60. W skład magazynów wchodziły wielkie elewatory zbożowe przy ul. Prądzyńskiego. W zbliżonym okresie powstała pod nr. 70/72 przędzalnia bawełny i farbiarnia Towarzystwa Akcyjnego „Wola”.

W roku 1928 wzniesiono pod nr. 76 gmachy Towarzystwa Szkół Powszechnych nawiązujące swym planem do założeń pałacowych XVII/XVIII wieku; w tym samym roku ulicą Bema pojechał pierwszy tramwaj elektryczny.

W roku 1939 spłonęły zbombardowane elewatory zbożowe; rok 1944 przyniósł zniszczenie kamienic w rejonie ulicy Wolskiej.

W okresie powojennym bieg ulicy został zniekształcony przez rozbudowę węzła PKP: początkowy odcinek ulicy należący już przed wojną do dzielnicy Ochota został od niej ostatecznie odcięty i od roku 1979 nosi nazwę al. Bohaterów Września. Odcinek na południe od ul. Prądzyńskiego i na zachód od torów kolei obwodowej został w roku 2014 przemianowany na ul. Parafialną.

Ważniejsze obiektyEdytuj

Obiekty nieistniejąceEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 18.

BibliografiaEdytuj