Ulica Kozielska w Katowicach

ulica w Katowicach

Ulica Kozielska w Katowicach – jedna z ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Mikołowską. Następnie krzyżuje się z ulicą Maksymiliana Wilimowskiego oraz ulicą Nad Osiekiem. Kończy swój bieg przy skrzyżowaniu z ulicą Raciborską. Ulica swą nazwę wzięła od górnośląskiego miasta Koźle.

ulica Kozielska
Śródmieście
Ilustracja
ulica Kozielska
Państwo  Polska
Miejscowość Katowice
Długość 557 m[1]
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0m ul. Mikołowska
Ikona ulica z lewej.svg 120m ul. Maksymiliana Wilimowskiego
Ikona ulica z lewej.svg 320m ul. Nad Osiekiem
Ikona ulica koniec T.svg 557m ul. Raciborska
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
ulica Kozielska
ulica Kozielska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Kozielska
ulica Kozielska
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
ulica Kozielska
ulica Kozielska
Ziemia50°15′22,1″N 19°00′33,5″E/50,256136 19,009308

OpisEdytuj

Przy ulicy Kozielskiej znajdują się następujące historyczne obiekty i miejsca:

  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 1)[2];
  • narożna kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 2, ul. Mikołowska 17)[2];
  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 3)[2];
  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 4), wzniesiona w dwudziestoleciu międzywojennym w stylu późnego historyzmu[2];
  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 5, 7, 9), wzniesiona na początku XX wieku w stylu późnego historyzmu[2];
  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 6)[2];
  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 8), wzniesiona na początku XX wieku w stylu późnego historyzmu[2];
  • narożna kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 10, ul. M. Wilimowskiego 2)[2];
  • dawny zespół rzeźni miejskiej (ul. Kozielska 11−13)[3][4][5]; rzeźnię wzniesiono w 1905; w 1925 ukończono budowę chłodni (kosztem 450 000 złotych), a cały teren zakładu wybrukowano; ubój w 1925 wyniósł 78 541 sztuk bydła; rzeźnia stała się rzeźnią eksportową, pracowało w niej około pięciuset ludzi[6]; obecnie obiekty nie istnieją[7];
  • kamienica mieszkalna (ul. Kozielska 12), wznisiona na przełomie XIX i XX wieku w stylu historyzmu/modernizmu[2]; w dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 12 funkcjonowała restauracja, której właścicielem był Tomasz Pollok[8];
  • historyczny budynek dawnej piekarni (ul. Kozielska 14)[3];
  • zespół cmentarza żydowskiego (ul. Kozielska 16[9]), wpisany do rejestru zabytków 29 października 1990 (nr rej.: A/14142/90)[10][11]; zespół cmentarza wyznania mojżeszowego składa się z następujących elementów: układu przestrzennego, zespołu budynków cmentarnych, ogrodzenia z bramą główną, zespołu starodrzewu, zespołu nagrobków; budynek pogrzebowy pochodzi z 1869 (przebudowany w latach 1927–1928), a budynek Bractwa Pogrzebowego – z 1890 (przebudowany w latach 1927–1928)[10]; pod numerem 16 znajduje się także tablica upamiętniająca zamordowanych w niemieckich obozach koncentracyjnych[12].

W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922)[13] ulica nosiła nazwę Gartenstraße[14]. Taka też nazwa obowiązywała w okresie niemieckiej okupacji Polski w latach 1939–1945[15]. Po zakończeniu II wojny światowej ulica otrzymała nazwę Jana Jakuba Kowalczyka.

W dwudziestoleciu międzywojennym pomiędzy ulicami Kamienną a Kozielską zlokalizowane było targowisko miejskie.

Planowane jest połączenie ulicy Kozielskiej z ulicą Józefa Pukowca poprzez przedłużenie tzw. „obwodnicy śródmiejskiej”[16]. Przedłużona zostanie ulica Friedricha W. Grundmanna i połączona z ulicą Feliksa Bocheńskiego[17].

Swoją siedzibę przy tej ulicy posiadają[18]: sklepy, agencje turystyczne, firmy usługowo-handlowe, Zarząd Miejski Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Urząd Miasta Katowice: Plan zimowego utrzymania dróg na sezon 2009/2010 (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-09-09].
  2. a b c d e f g h i Urząd Miasta Katowice: Wartości dziedzictwa kulturowego (załącznik 1.9) (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-09-09].
  3. a b Urząd Miasta Katowice: Protokół nr 47/10 z posiedzenia Komisji Górniczej Rady Miasta Katowice. (pol.) www.bip.um.katowice.pl [dostęp 2011-09-09].
  4. Bartosz T. Wieliński: Złomiarze rozbierają stuletnie budynki kolejowe (pol.). www.katowice.gazeta.pl. [dostęp 2011-09-09].
  5. Urząd Miasta Katowice: Lokalny Program rewitalizacji miasta Katowice na lata 2007-2013 (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-09-09].
  6. Broszkiewicz Jacek; Katowice – reflektorem po mieście, wydawca: Urząd Miejski w Katowicach, ​ISBN 83-901884-0-6​, s. 52, 54.
  7. Michał Bulsa, Barbara Szmatloch, Katowice, których nie ma, Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy, 2019, s. 66, ISBN 978-83-7729-502-1.
  8. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 95. ISBN 978-83-7729-021-7.
  9. Atrakcje turystyczne (pol.) www.katowice.eu [dostęp 2011-09-09].
  10. a b Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach (pol.). www.wkz.katowice.pl. [dostęp 2011-09-09].
  11. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2018-09-30. [dostęp 2011-09-09].
  12. Śląski Urząd Wojewódzki w Katowicach: Ewidencja miejsc pamięci województwa śląskiego: miasto Katowice (pol.). www.katowice.uw.gov.pl. [dostęp 2011-09-09].
  13. J. Lipońska-Sajdak, Katowice wczoraj. Kattowiz gestern, Gliwice 1995, s. 5.
  14. Alle Straßen bzw. Straßennamen von Kattowitz Deutsch – Polnisch (niem.). www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2011-09-09].
  15. Plan Katowic z 1942 roku www.grytzka-genealogie.de [dostęp 2011-09-09].
  16. Urząd Miasta Katowice: Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego: Prognoza oddziaływania na środowisko (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-09-09].
  17. Urząd Miasta Katowice: Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, Cz. 1, Uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-09-09].
  18. Spis firm na ulicy Kozielska w mieście Katowice (pol.). www.katalog.pf.pl. [dostęp 2011-09-09].

BibliografiaEdytuj