Otwórz menu główne

Ulica Płatnicza w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Płatnicza – ulica na warszawskich Bielanach, będąca częścią osiedla Zdobycz Robotnicza.

Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Płatnicza
Stare Bielany
Ulica Płatnicza, widoczna jedna z zabytkowych latarni gazowych
Ulica Płatnicza, widoczna jedna z zabytkowych latarni gazowych
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. J. Kasprowicza
Ikona ulica plac.svg plac Konfederacji
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. E. Schroegera/plac Konfederacji
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. S. Żeromskiego
Ikona ulica koniec T.svg ul. Szepietowska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Płatnicza
ulica Płatnicza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Płatnicza
ulica Płatnicza
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Płatnicza
ulica Płatnicza
Ziemia52°16′45,3″N 20°56′44,2″E/52,279250 20,945611

OpisEdytuj

Do 1951 nosiła nazwę Chełmżyńskiej[1].

Ulica rozpoczyna się od skrzyżowania z ul. Jana Kasprowicza, następnie krzyżuje się z ul. Efraima Schroegera, wpadając w plac Konfederacji. Później krzyżuje się z ul. Stefana Żeromskiego i wpada w ul. Szepietowską.

Przy ulicy znajdują się niskie budynki, zbudowane w stylu dworkowym, pochodzące z końca lat 20. XX wieku. Część z nich zaprojektował Janusz Dzierżawski, zostały one wzniesione dla pracowników Zakładów Amunicyjnych „Pocisk”[2].

Przy ulicy znajdują się zabytkowe latarnie gazowe, przeniesione tam w latach 30. XX wieku podczas elektryfikacji centrum Warszawy.

W grudniu 2018 na bocznej ścianie domu pod nr 59, w którym przez kilkanaście lat mieszkała Kora, wokalistka zespołu Maanam, odsłonięto neon Miłość to wieczna tęsknota ufundowany przez Urząd Dzielnicy Warszawa-Bielany[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom V. Żoliborz i Wola. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 127. ISBN 83-85584-61-7.
  2. Tomasz Urzykowski: Stare Bielany (pol.). Gazeta Wyborcza, 17 maja 2007. [dostęp 8 marca 2010].
  3. Konrad Wojciechowski. Neon miłości na domu Kory. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 19 grudnia 2918. 

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta: warszawskie pożegnania. T. V Żoliborz i Wola. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 127-129. ISBN 83-85584-61-7.