Ulica Płatnicza w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Płatnicza – ulica na warszawskich Bielanach, będąca częścią osiedla Zdobycz Robotnicza.

Ulica Płatnicza w Warszawie
Stare Bielany
Ilustracja
Ulica Płatnicza, widoczna jedna z zabytkowych latarni gazowych
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. J. Kasprowicza
Ikona ulica plac.svg plac Konfederacji
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. E. Schroegera/plac Konfederacji
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. S. Żeromskiego
Ikona ulica koniec T.svg ul. Szepietowska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Płatnicza w Warszawie
Ulica Płatnicza w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Płatnicza w Warszawie
Ulica Płatnicza w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Płatnicza w Warszawie
Ulica Płatnicza w Warszawie
Ziemia52°16′45,3″N 20°56′44,2″E/52,279250 20,945611

OpisEdytuj

 
Neon upamiętniający Korę na ul. Płatniczej 59

Do 1951 nosiła nazwę Chełmżyńskiej[1].

Ulica rozpoczyna się od skrzyżowania z ul. Jana Kasprowicza, następnie krzyżuje się z ul. Efraima Schroegera, wpadając w plac Konfederacji. Później krzyżuje się z ul. Stefana Żeromskiego i wpada w ul. Szepietowską.

Przy ulicy znajdują się niskie budynki, zbudowane w stylu dworkowym, pochodzące z końca lat 20. XX wieku. Część z nich zaprojektował Janusz Dzierżawski, zostały one wzniesione dla pracowników Zakładów Amunicyjnych „Pocisk”[2].

Przy ulicy znajdują się zabytkowe latarnie gazowe, przeniesione tam w latach 30. XX wieku podczas elektryfikacji centrum Warszawy.

W grudniu 2018 na bocznej ścianie domu pod nr 59, w którym przez kilkanaście lat mieszkała Kora, wokalistka zespołu Maanam, odsłonięto neon Miłość to wieczna tęsknota ufundowany przez Urząd Dzielnicy Warszawa-Bielany[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom V. Żoliborz i Wola. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 127. ISBN 83-85584-61-7.
  2. Tomasz Urzykowski: Stare Bielany (pol.). Gazeta Wyborcza, 17 maja 2007. [dostęp 8 marca 2010].
  3. Konrad Wojciechowski. Neon miłości na domu Kory. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 19 grudnia 2018. 

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta: warszawskie pożegnania. T. V Żoliborz i Wola. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 127-129. ISBN 83-85584-61-7.