Valmy (1928)

(Przekierowano z Valmy (1930))

Valmy - francuski wielki niszczyciel z okresu II wojny światowej z grupy typów 2400-tonowych, podtypu Guépard. W służbie od 1930, samozatopiony w Tulonie 27 listopada 1942.

Valmy
ilustracja
Klasa niszczyciel
Typ 2400-tonowy
Historia
Stocznia Ateliers et Chantiers de Saint-Nazaire - Penhoët, Saint-Nazaire
Położenie stępki 5 maja 1927
Wodowanie 19 maja 1928
 Marine nationale
Nazwa „Valmy”
Wejście do służby 26 stycznia 1930[1]
 Regia Marina
Nazwa FR-24
Los okrętu samozatopiony 27 listopada 1942, ponownie 24 kwietnia 1945, złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2436 t standardowa
3200 t pełna
Długość 130,2 m
Szerokość 11,76 m
Zanurzenie 4,68 m
Napęd
2 turbiny parowe o mocy 64 000 KM, 4 kotły parowe, 2 śruby
Prędkość 35,5 węzłów
Zasięg 3450 Mm przy 14,5 w
Uzbrojenie
5 dział 138,6 mm (5xI)
4 działka 37 mm plot (4xI)
4 wkm 13,2 mm plot (2xII)
6 wt 550 mm (2xIII)
32 bg
Załoga 230

„Valmy” należał do podtypu Guépard francuskich 2400-tonowych wielkich niszczycieli (grupy B). Zamówiono go w ramach programu z 1926 roku. Nosił numery burtowe: w latach 1930-31: 9, 1931-32: 2, 1932-34: brak, 1934-36: -3, 1936-39: 32, od 1939: X32[2].

Służba w skrócieEdytuj

Po wybuchu II wojny światowej „Valmy” służył głównie na Morzu Śródziemnym, bazując w Tulonie, w składzie 3. Dywizjonu Kontrtorpedowców (z „Guépard” i „Verdun”). 30 stycznia 1940, eskortując konwój OG-16 w kanale La Manche, atakował z brytyjskim samolotem i niszczycielem HMS „Whitshed” okręt podwodny U-55, zatopiony następnie przez eskortowiec HMS „Fowey”[3]. Po przystąpieniu Włoch do wojny, wziął udział z 10 innymi niszczycielami i 4 krążownikami w operacji ostrzelania w czerwcu 1940 włoskich portów Genui i Vado[4].

Po kapitulacji Francji, pozostał pod kontrolą rządu Vichy. W 1941 wzmocniono mu lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze, dodając podwójne działko 37 mm i 2 pojedyncze wkm-y 13,2 mm a jednocześnie zdejmując przy tym rufowy aparat torpedowy (liczba wyrzutni torped zmniejszyła się do 3)[5].

Podczas alianckiej inwazji na Syrię w czerwcu 1941, bazował z „Guépardem” w portach syryjskich. 9 czerwca doszło do pojedynku między nimi a brytyjskim niszczycielem HMS „Janus”, który został poważnie uszkodzony i unieruchomiony, lecz pojawienie się kolejnych niszczycieli spowodowało odwrót Francuzów do Bejrutu; uszkodzono przy tym jeszcze lekko niszczyciel HMS „Jackal”. 9 lipca wraz z „Guépardem” i „Vauquelinem” został wysłany po posiłki do Salonik, lecz po ich wykryciu przez brytyjskie samoloty 200 mil przed wybrzeżem Syrii, mając żołnierzy na pokładach, okręty zawróciły do Tulonu[6].

„Valmy” wraz z innymi okrętami został samozatopiony podczas niemieckiej próby zagarnięcia floty francuskiej w Tulonie 27 listopada 1942. Po przejęciu Tulonu przez Włochów, podnieśli oni „Valmy” i przemianowali na FR-24. Podczas remontu Włosi zamienili mu lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze na 4 działka 37 mm L/54 i 4 działka 20 mm L/65, miał przy tym tylko 2 wyrzutnie torped 550 mm[7]. Po kapitulacji Włoch, nie ukończywszy remontu, okręt został przeholowany do Genui, gdzie został zajęty przez Niemców. Nie został odbudowany, a przed wycofaniem Niemcy zatopili okręt w porcie 24 kwietnia 1945[5]. Wrak został następnie złomowany.

Szczegółowy opis i dane - w artykule niszczyciele typu 2400-tonowego

PrzypisyEdytuj

  1. Wejście do służby 26. 01. 1930 za W. Iwanow. Według M.J. Whitley, Zerstörer im Zweiten Welkrieg, Stuttgart, 1997, ​ISBN 3-613-01426-2​, s.56 - 1. 1. 1930
  2. Jean Guiglini, op.cit.
  3. Don Kindell, NAVAL EVENTS, JANUARY 1940, Part 2 of 2 w serwisie naval-history.net [dostęp 24-7-2009]
  4. Niszczyciele "Vauban", Lion", "Aigle", "Guépard", "Valmy", "Verdun", "Tartu", "Chevalier Paul", "Cassard", "Vautour", "Albatros", krążowniki ciężkie "Algérie", "Foch", "Colbert", "Dupleix" - Jean Guiglini, op.cit
  5. a b W. W. Iwanow, op.cit.
  6. Andrzej Perepeczko, Od Mers el-Kebir do Tulonu, Gdańsk: Wydaw. Morskie, 1979, ISBN 83-215-3231-4, OCLC 830949151.
  7. FR.24 w serwisie Marynarki Włoch

BibliografiaEdytuj

  • (ros.) W. W. Iwanow: Korabli Wtoroj Mirowoj wojny: WMS Francji (Корабли Второй Мировой войны: ВМС Франции), Morskaja Kollekcja 11/2004.
  • Jean Guiglini: 2400-tonowce Marynarki Francuskiej. Część III w: Okręty Wojenne nr 16, s.34-38