Vivien Thomas

afroamerykański asystent chirurgiczny

Vivien Theodore Thomas (ur. 29 sierpnia 1910, zm. 26 listopada 1985)[1] – afroamerykański technik chirurgiczny, który w latach 40. opracował metody wykorzystane do leczenia tzw. syndromu "blue baby" (dziś znany pod nazwą tetralogia Fallota). Był asystentem chirurga Alfreda Blalocka podczas laboratoryjnych eksperymentów na zwierzętach na Uniwersytecie Vanderbilt w Nashiville w stanie Tennessee, a później na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa w Baltimore w stanie Maryland. Razem z Blalockiem oraz dr Helen Taussig był współautorem tzw. zespolenie Blalocka-Taussig (jako czarnoskóry technik Thomas nie mógł liczyć na umieszczenie jego nazwiska w nazwie), które posłużyło przy zabiegu zespolenia tętnicy podobojczykowej z tętnicą płucną. Pracował na stanowisku kierownika laboratoriów chirurgicznych na Uniwersytecie Hopkinsa przez 35 lat. W 1976 otrzymał od tejże uczelni tytuł doktora honoris causa oraz stanowisko instruktora chirurgii uniwersyteckiej szkoły medycznej. Thomas ukończywszy jedynie szkołę średnią stał się w czasach rasizmu pionierem kardiochirurgii oraz nauczycielem technik operacyjnych stosowanych na całym świecie.

W filmie wyprodukowanym przez HBO w 2004 roku Something the Lord Made postać Viviena Thomasa zagrał Mos Def.

PrzypisyEdytuj

  1. George D. Johnson, Profiles in Hue. Light of the Savior Ministries, 14 lutego 2012.

BibliografiaEdytuj

  • McCabe Katie, Like Something the Lord Made, Washingtonian Magazine, sierpień 1989 (zob. reprint w serwisie reprints.longform.org; dostęp 2019-07-08).
  • Thomas Vivien, Partners of the Heart: Vivien Thomas and His Work with Alfred Blalock, University od Pennsylvania Press, 1985, ​ISBN 0-8122-1634-2​.
  • Stefan Timmermans, A Black Technician and Blue Babies, „Social Studies of Science”, 33 (2), 2003, s. 197–229, DOI10.1177/03063127030332014, JSTOR3183077 (ang.).
  • Tsung O. Cheng, Hamilton Naki and Christiaan Barnard Versus Vivien Thomas and Alfred Blalock: Similarities and Dissimilarities, „The American Journal of Cardiology”, 97 (3), 2006, s. 435–436, DOI10.1016/j.amjcard.2005.10.002, PMID16442414 (ang.)..