Otwórz menu główne

Władysław Karol Jentys (ur. 7 czerwca 1898 w Krakowie, zm. 23 września 1941 w Oświęcimiu) – polski działacz sportowy, doktor prawa, oficer rezerwy artylerii Wojska Polskiego.

Władysław Karol Jentys
Pełne imię i nazwisko Władysław Jentys
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1898
Kraków, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 23 września 1941
Oświęcim, Niemcy
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
AZS Kraków
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1922 Polska

ŻyciorysEdytuj

Był najmłodszym dzieckiem profesora Stefana Jentysa. Jego bracia, Stanisław i Czesław również byli działaczami sportowymi. Czesław (ur. 20 stycznia 1894 roku) był w 1922 roku podporucznikiem rezerwy piechoty 17 pułku piechoty w Rzeszowie, a dwa lata później 1 pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu[1][2]. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari jako oficer 16 pułku piechoty[3].

Władysław w latach 1916-1922 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1920 roku za walkę w obronie Lwowa otrzymał Order Virtuti Militari[4]. Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1922 roku był oficerem rezerwy 7 pułku artylerii polowej w Częstochowie, a w latach 1924-1943 był oficerem rezerwy 6 pułku artylerii lekkiej w Krakowie[1][5][6].

Był członkiem AZS Kraków, gdzie najwięcej uwagi poświęcał tenisowi. Poza tym działał w TS Wisła oraz w okręgowych związkach sportowych. W latach 1922-1925 był członkiem PZPN, gdzie był odpowiedzialny za kontakty zagraniczne. W 1922 roku wraz z Lustartenem i Cetnarowskim ustalał skład reprezentacji w jednym ze spotkań. W 1922 i 1923 roku był jednym z trzech zastępców członka komisji selekcyjnej PZPN. W 1924 roku był członkiem kierownictwa reprezentacji Polski na Igrzyskach w Paryżu. W latach 1923-1926 we władzach PZTS. Od 1926 roku był pracownikiem dyrekcji kopalni „Dorota” w Zabrzu.

W 1939 roku uczestniczył w kampanii wrześniowej, następnie w pracy konspiracyjnej Związku Walki Zbrojnej. Rok później aresztowano go i został osadzony w Auschwitz-Birkenau, gdzie zmarł.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj