Otwórz menu główne

Włodzice Małe

wieś w województwie dolnośląskim

Włodzice Małewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski.

Włodzice Małe
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Lwówek Śląski
Liczba ludności (III 2011) 283[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 59-600
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0190992
Położenie na mapie gminy Lwówek Śląski
Mapa lokalizacyjna gminy Lwówek Śląski
Włodzice Małe
Włodzice Małe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Włodzice Małe
Włodzice Małe
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Włodzice Małe
Włodzice Małe
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Włodzice Małe
Włodzice Małe
Ziemia51°10′50″N 15°32′20″E/51,180556 15,538889

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Opis wsiEdytuj

We wsi znajdowała się szkoła, kopalnia gliny, papiernia i do dziś istnieje elektrownia wodna (czynna) odrestaurowana w latach 20052006.

Wydobycie węglaEdytuj

W kolonii Andrzejówka (niem. Andreasthal) miały miejsce próby wydobycia węgla kamiennego w kopalni "Tremonia". Wydrążono szyb o głębokości 56 m. Z powodu niemożności opanowania napływu wody w roku 1881 prace przerwano. Próby wznowiono w 1923 r. w nowym miejscu znajdując na głębokości 14 m pokład o grubości 0,42 m. Następnie pogłębiono stary szyb "Tremonia" odnajdując cztery pokłady węgla, najbogatszy na głębokości 61 m. Wydobywany węgiel zawierał 4% popiołu i 60% części lotnych. Ze względu na brak środków finansowych próby wydobycia zostały przerwane[2].

Elektrownia wodnaEdytuj

Stopień wodny Włodzice został wybudowany w 1934 r. jako typowy stopień energetyczny w ramach programu kaskadowej zabudowany środkowego biegu rzeki Bóbr. Stopień wodny utworzony jest przez przegrodzenie doliny rzeki Bóbr jazem piętrzącym o wysokości piętrzenia 4,2 m. Jaz piętrzący wykonany jest z betonu, jedynie prawy przyczółek jazu wymurowany został z cegieł; posiada długość 56,74 m. Elektrownia została uruchomiona w 1935 r.:

  • piętrzenie wody rzeki Bóbr w km 158+980 do rzędnej 193,43 m n.p.m.
  • pobór wody Q = 20 m³/s
  • 2 turbiny typu Kaplana o przełyku instalowanym Q = 10 m³/s i łącznej mocy instalowanej 1008 kW (504 kW + 504 kW); moc osiągalna 700 kW (350 kW + 350 kW)
  • spad instalowany H = 6,3 m
  • średnia produkcja energii elektrycznej z okresu 19791998: 3,06 GWh/r

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj