Widłogon białoczuby

Widłogon białoczuby (Enicurus leschenaulti) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Występuje w południowo-wschodniej Azji.

Widłogon białoczuby
Enicurus leschenaulti[1]
(Vieillot, 1818)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

muchołówkowate

Podrodzina

kląskawki

Rodzaj

Enicurus

Gatunek

widłogon białoczuby

Synonimy
  • Turdus leschenaulti Vieillot, 1818[2]
  • Henicurus leschenaulti (Vieillot, 1818)[3]
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Podgatunki i zasięg występowaniaEdytuj

Obecnie wyróżnia się 5[5] lub 6 podgatunków[2]:

MorfologiaEdytuj

 
Widłogon białoczuby na rycinie z czasopisma „The Ibis” (1872)

Długość ciała wynosi 25–28 cm, masa ciała 27–38 g[2]. Wierzch ciała, gardło i pierś czarne, ogon w czarno-białe pasy. Czoło i brzuch białe. Nogi różowe, dziób czarny.

ZachowanieEdytuj

Żywi się owadami, żeruje wzdłuż rzek i strumieni. Gniazdo mieści się w dziupli lub szczelinie skalnej. Budulec stanowią mech i liście. Wysiadują oba ptaki z pary. W pierwszym zarejestrowanym na Sumatrze lęgu w gnieździe były 2 różowobiałe jaja o ciemnym plamkowaniu[7].

StatusEdytuj

IUCN uznaje widłogona białoczubego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, choć ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj pospolity, jest jednak rzadki na Sumatrze i w części Borneo. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Enicurus leschenaulti, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Collar, N.: White-crowned Forktail (Enicurus leschenaulti). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-06)].
  3. H.J. Elwes. A Revision of the Genus Henicurus. „The Ibis”. II, s. 258–259, 1872. (ang.). 
  4. a b Enicurus leschenaulti, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Chats, Old World flycatchers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-05]. (ang.).
  6. a b c Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Saxicolinae Vigors, 1825 - kląskawki (wersja: 2019-10-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-05].
  7. Muhammad Iqbal. First Breeding record of White-crowned Forktail Enicurus leschenaulti in Sumatra. „Kukila”. 15, 2011. 

BibliografiaEdytuj

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 444. ISBN 978-83-01-15733-3.

Linki zewnętrzneEdytuj