Witim (ros. Витим) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny; długość 1837 km (z Witimkanem 1978 km); powierzchnia dorzecza 225 tys. km²; średni roczny przepływ u ujścia 2200 m³/s.

Witim
ilustracja
Kontynent

Azja

Państwo

 Rosja

Lokalizacja

Buriacja i obwód irkucki

Rzeka
Długość 1837 km
Powierzchnia zlewni

225 tys. km²

Średni przepływ

2200 m³/s (u ujścia)

Źródło
Miejsce połączenie rzek Czyna i Witimkan
Współrzędne

54°20′23″N 112°25′13″E/54,339722 112,420278

Ujście
Recypient

Lena

Miejsce Lena
Współrzędne

59°28′06,6″N 112°36′04,8″E/59,468503 112,601331

Mapa
Mapa rzeki
Położenie na mapie obwodu irkuckiego
Mapa konturowa obwodu irkuckiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”

Powstaje z połączenia rzek Czyna i Witimkan na Płaskowyżu Witimskim; płynie w kierunku północnym, przełamując się przez Góry Stanowe, następnie w dolinie oddzielającej wyżyny Północnobajkalską i Patomską; uchodzi do Leny, dzieląc się na ramiona. W górnym i środkowym biegu liczne progi; odcinkami spławna; żeglowna na odcinku około 300 km od ujścia (od Bodajbo).

Zamarza od listopada do maja; latem wysokie stany wody; zasilanie deszczowo-śniegowe.

W dorzeczu eksploatacja złóż miki i złota.

Główne dopływy: Karienga, Kałakan, Kałar (prawe); Cypa, Muja, Mamakan, Mama (lewe).

Główne miejscowości nad Witimem: Bodajbo, Mamakan, Mama.

Na prawym brzegu rzeki, w jej górnym biegu, znajduje się Rezerwat Witimski[1].

PrzypisyEdytuj


Linki zewnętrzneEdytuj