Otwórz menu główne

Witold Wincenty Staniszkis (ur. 4 października 1908 w Krakowie[1], zm. 28 lutego 2008 w Warszawie)[2] – polski inżynier hydrotechnik, pracownik naukowy, działacz Obozu Wielkiej Polski i Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, więzień polityczny w okresie stalinowskim.

Witold Staniszkis
Data i miejsce urodzenia 4 października 1908
Kraków
Data i miejsce śmierci 28 lutego 2008
Warszawa
Zawód, zajęcie hydrotechnik, pracownik naukowy, działacz polityczny
Grób Witolda Wincentego Staniszkisa na cmentarzu powązkowskim

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem Witolda Teofila Staniszkisa i Wandy z domu Piotrowskiej[3][2].

Ukończył Liceum Stefana Batorego w Warszawie i Politechnikę Warszawską. Jako pracę dyplomową zaprojektował trybunę dla toru wyścigów konnych na Służewcu w Warszawie i kierował jej budową. Pracował też przy wznoszeniu Gdyni.

Działalność politycznaEdytuj

Przed II wojną światową był członkiem Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska, Oddziału Akademickiego Obozu Wielkiej Polski (którym kierował do 1933)[4], Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” jako zastępca Bolesława Piaseckiego (od 1935)[5]. Kierował też Wydziałem Pracy RNR[6]. W marcu 1939 został wydawcą miesięcznika „Wielka Polska”, redagowanego przez Wojciecha Wasiutyńskiego i Stanisława Cimoszyńskiego[7]. Brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem Konfederacji Narodu, pracował jako robotnik leśny.

Działalność powojennaEdytuj

W 1945 wyjechał z rodziną do Gdańska, gdzie został jednym z założycieli Biura Odbudowy Portów, zostając naczelnikiem Kierownictwa Robót Gdańsk. Zajmował się odbudową portu w Gdańsku oraz planami odbudowy portu w Szczecinie.

W 1948 został aresztowany i więziony przez kilka lat za przedwojenną przynależność do ONR. Po wyjściu na wolność powrócił do Warszawy, gdzie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Był m.in. docentem w Instytucie Organizacji Przemysłu Maszynowego „ORGMASZ” i wykładowcą na Politechnice Białostockiej.

Po 1989 zaangażował się w odbudowę ruchu narodowego. Został członkiem Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego. W 1992 na zjeździe SN-D został wiceprzewodniczącym Rady Politycznej. Był nim do 1999. Po zjednoczeniu SN-D ze Stronnictwem Narodowym w 1999 wycofał się z życia politycznego.

Został pochowany 7 marca 2008 na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Był ojcem Jadwigi Staniszkis i Witolda Kazimierza Staniszkisa[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Kto jest kim w polityce polskiej, wyd. PAI 1993.
  2. a b c Witold Wincenty Staniszkis. wielcy.pl. [dostęp 2012-12-16].
  3. Wojciech Turek: Arka przymierza. Wojciech Wasiutyński 1910-1994. Biografia polityczna, wyd. 2008, s. 129.
  4. A. Dudek, G. Pytel Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 19.
  5. A. Dudek, G. Pytel: Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 57.
  6. A. Dudek, G. Pytel: Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 93.
  7. A. Dudek, G. Pytel: Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 97.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj