Wojciech Góralczyk (1924–1994)

polski prawnik, specjalista prawa międzynarodowego
Ten artykuł dotyczy specjalisty prawa międzynarodowego publicznego. Zobacz też: Wojciech Góralczyk (ur. 1951) – specjalista prawa administracyjnego, wiceminister, jego syn.

Wojciech Julian Góralczyk (ur. 8 sierpnia 1924 w Płocku, zm. 24 kwietnia 1994 w Warszawie[1]) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista prawa międzynarodowego publicznego, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Wojciech Julian Góralczyk
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1924
Płock
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1994
Warszawa
Profesor doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: prawo międzynarodowe publiczne, prawo morza
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1958 – prawo
UW
Habilitacja 1964 – prawo
UW
Profesura 1979 – nadzwyczajny
1992 – zwyczajny
Nauczyciel akademicki
uczelnia WPiA UW, Instytut Prawa Międzynarodowego
Stanowisko dziekan (1987–1990)
Okres zatrudn. 1948–1994
jednostka Instytut Nauk Prawnych PAN
Okres zatrudn. 1956–
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie oficera Wojska Polskiego. Przed II wojną światową służył w korpusie kadetów. W czasie okupacji uzyskał maturę na tajnych kompletach i w 1943 rozpoczął studia na tajnym Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego[2][3].

Wziął udział w powstaniu warszawskim. Walczył w stopniu starszego strzelca w batalionie „Zaremba-Piorun”[4]. Po upadku powstania znalazł się w obozie jenieckim[3].

W latach 1946–1947 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Karola w Pradze, a od 1947 na Wydziale Prawa UW, który ukończył w 1948 z dyplomem magistra. Od tego roku pracował w Katedrze Prawa Międzynarodowego na tym wydziale. Od 1956 przez pewien okres był zatrudniony równolegle w Instytucie Nauk Prawnych PAN[2]. W 1958 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy pt. Szelf kontynentalny. Studium prawnomiędzynarodowe (promotorem był profesor Cezary Berezowski). W 1964 uzyskał habilitację na podstawie dorobku naukowego i pracy pt. Szerokość morza terytorialnego i jego delimitacja. Po przejściu prof. Berezowskiego na emeryturę był od 1968 kierownikiem Zakładu Prawa Międzynarodowego[3].

Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1979, a profesora zwyczajnego w 1992. Przez wiele lat był dyrektorem Instytutu Prawa Międzynarodowego UW, a w latach 1987–1990 dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UW[3].

Głównym polem jego zainteresowań było prawo morza. Oprócz badań naukowych na tym polu był doradcą polskiej delegacji na I Konferencję Prawa Morza w 1958. Od 1974 do 1982 brał aktywny udział w pracach III Konferencji Prawa Morza. Po uchwaleniu w 1982 konwencji prawa morza z Montego Bay reprezentował Polskę w Komisji Przygotowawczej Międzynarodowej Organizacji Dna Morskiego[2][3].

Był współautorem podręcznika Prawo międzynarodowe publiczne (wraz z Cezarym Berezowskim i Kazimierzem Liberą, wydania w 1962 i 1967), a w 1977 wydał po raz pierwszy podręcznik Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie, który jest do tej pory wznawiany (w opracowaniu prof. Stefana Sawickiego).

Zmarł w 1994 i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 201-1-4/5)[5]. Jego syn Wojciech Góralczyk jest również prawnikiem, specjalistą prawa administracyjnego, profesorem Akademii Leona Koźmińskiego.

OdznaczeniaEdytuj

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi w 1973 i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1980[3].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Szelf kontynentalny. Studium prawnomiędzynarodowe (1957)
  • Szerokość morza terytorialnego i jego delimitacja (1964)
  • Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie (1977)
  • Obszary morskie i ich delimitacja (1993)

PrzypisyEdytuj

  1. Góralczyk Wojciech Julian, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-03-03].
  2. a b c Zdzisław Galicki. Profesor Wojciech Góralczyk 1924–1994. „Studia Iuridica”. XXXI, s. 219–221, 1996. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. ISSN 0137-4346 (pol.). [dostęp 2013-06-30]. 
  3. a b c d e f Karol Karski: Wojciech Góralczyk 1924–1994. W: Grażyna Bałtruszajtys (red.): Profesorowie Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego 1808–2008. Wyd. 1. Warszawa: Lexis-Nexis, 2008, s. 225–227. ISBN 978-83-7334-905-6. (pol.)
  4. Wojciech Julian Góralczyk, Powstańcze Biogramy [dostęp 2013-06-30] (pol.).
  5. Cmentarz Stare Powązki: Wojciech Konowski, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-05].