Wojna indyjsko-pakistańska (1965)

Druga wojna indyjsko-pakistańska (również II wojna o Kaszmir) – wojna pomiędzy Indiami a Pakistanem, trwająca między sierpniem a wrześniem 1965 roku. Wojna była wynikiem licznych incydentów granicznych, a jej bezpośrednią przyczyną była, zakończona porażką, próba wzniecenia antyindyjskiego powstania w Kaszmirze, przez pakistańskie grupy dywersyjne.

Druga wojna indyjsko-pakistańska
Spór o Kaszmir
Ilustracja
Zniszczony pakistański czołg M4 Sherman
Czas sierpień – 23 września 1965
Miejsce Pakistan, Kaszmir, Bengal
Wynik zawieszenie broni przy udziale ONZ
Strony konfliktu
 Indie  Pakistan
Dowódcy
Joyanto Nath Chaudhuri
Harbaksh Singh
Arjan Singh
Ayub Khan
Musa Khan
Tikka Khan
Siły
nieznane ok. 150 samolotów
Straty
Źródła niezależne:
3000 ludzi,
ok. 175 czołgów straconych,
60–75 samolotów straconych
Źródła indyjskie:
59 samolotów straconych
Źródła pakistańskie:
110 samolotów straconych
Źródła niezależne:
3800 ludzi,
200 czołgów straconych,
20 samolotów straconych
Źródła pakistańskie:
19 samolotów straconych
Źródła indyjskie:
73 samoloty stracone,
280 czołgów straconych
brak współrzędnych

Wojna zakończyła się zawieszeniem broni osiągniętym przy udziale ONZ oraz podpisaniem 10 stycznia 1966 roku deklaracji taszkienckiej, w której obie strony zobowiązały się do wycofania wojsk poza linię demarkacyjną oraz do pokojowego rozwiązania sporu o Kaszmir.

Linki zewnętrzneEdytuj