Wyjście awaryjne

(film)

Wyjście awaryjne – polski film komediowy z 1982 w reżyserii Romana Załuskiego.

Wyjście awaryjne
Gatunek komedia
Rok produkcji 1982
Data premiery 26 grudnia 1982
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 89 min
Reżyseria Roman Załuski
Scenariusz Andrzej Mularczyk
Główne role Bożena Dykiel
Jerzy Michotek
Maria Gładkowska
Andrzej Golejewski
Muzyka Jerzy Matula
Zdjęcia Stanisław Moszuk
Scenografia Jerzy Śnieżawski
Kostiumy Alicja Wasilewska,
Elżbieta Golińska
Montaż Anna Tumidajewicz,
Roman Kolski
Wytwórnia Zespół Filmowy Kadr
Syrena 105L, auto tego typu prowadzi w filmie pani naczelnik

Zdjęcia plenerowe: Wrocław (Centrum Handlowe Renoma, Rynek Główny, ul. Świdnicka, boisko szkoły podstawowej nr 74 przy ul. Kleczkowskiej, budynek Telewizji Polskiej przy ul. Karkonoskiej 8, więzienie przy ul. Świebodzkiej, Dworzec Główny PKP), Kryniczno (kościół i plebania), Prusice (rynek, urząd gminy), Psary (dom i gospodarstwo Kolędów).

ObsadaEdytuj

FabułaEdytuj

Akcja filmu rozgrywa się w prowincjonalnym miasteczku na początku lat 80. ubiegłego wieku. Wśród jego mieszkańców jest rodzina Kolędów. Pani Jadwiga Kolędowa (Bożena Dykiel) jest energicznym naczelnikiem gminy. Jej mąż Władysław (Jerzy Michotek) zajmuje się domową hodowlą kaczek i uprawą kwiatów w szklarni (w tzw. „tunelach”). Ich córka Dorota (Maria Gładkowska) jest niepracującą panną. Intryga zaczyna się w momencie, gdy pani naczelnik dowiaduje się, że ma zostać babcią. Strach przed utratą autorytetu, skandalem obyczajowym i kompromitacją podsuwają jej iście piekielny pomysł – trzeba „kupić” narzeczonego z opłaconym rozwodem. Znalezienie kandydata pozostawia mężowi, którego wyprawia w tym celu ze sporą sumą pieniędzy do Wrocławia. Lawinowy przebieg wypadków obraca się, jak to często w komedii bywa, przeciwko sprawczyni całej intrygi.

Linki zewnętrzneEdytuj