Zającowate

rodzina ssaków
Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „zając”. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Zającowate[2][3], zające (Leporidae) – rodzina ssaków z rzędu zajęczaków (Lagomorpha) obejmująca około 60 gatunków.

Zającowate
Leporidae[1]
G. Fischer, 1817
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – zając czarnoszyi (L. nigricollis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Typ nomenklatoryczny

Lepus Linnaeus, 1758

Synonimy
  • Leporinorum Fischer, 1817
  • Leporidae Gray, 1821
  • Lagidae Schultze, 1897
  • Oryctolaginae Gureev, 1948
  • Pentalaginae Gureev, 1948
  • Bunolagini Averianov, 1999
Rodzaje

zobacz opis w tekście

Królak florydzki (Sylvilagus floridianus)

WystępowanieEdytuj

Zającowate zamieszkują wszystkie kontynenty poza Antarktydą[4]. Pierwotnie nie zamieszkiwały Australii i Nowej Zelandii[5], ale zostały tam wprowadzone przez człowieka.

Tryb życiaEdytuj

Zwierzęta kolonijne, średniej wielkości.

Zającowate zwykle poruszają się skokami, osiągają szybkość do 70 km/h. Do polowań na szybko biegające zające wykorzystywano np. charty.

Często zamieszkują nory, czasem załomy skalne, nie gromadzą zapasów na zimę i nie hibernują. Gatunki borealne zmieniają na zimę barwę na białą.

Budowa ciałaEdytuj

Cechą charakterystyczną zajęczaków jest to, iż tylne kończyny są znacznie dłuższe od przednich. Posiadają długie, szpiczaste uszy, krótki, puszysty ogon. W górnej szczęce mają 2 pary siekaczy, z których pierwsza stale rośnie i wymaga ścierania.

SystematykaEdytuj

Do rodziny zającowatych zalicza się następujące rodzaje[4][2][6]:

  • Pentalagus Lyon, 1904 – pięciozębik – jedynym przedstawicielem jest Pentalagus furnessi (Stone, 1900)pięciozębik leśny
  • Pronolagus Lyon, 1904skaliczek
  • Romerolagus Merriam, 1896 – króliczak – jedynym przedstawicielem jest Romerolagus diazi (Ferrari-Pérez, 1893)króliczak wulkaniczny
  • Bunolagus Thomas, 1929 – zajęczak – jedynym przedstawicielem jest Bunolagus monticularis (Thomas, 1903)zajęczak buszmeński
  • Brachylagus Miller, 1900 - króliczek – jedynym przedstawicielem jest Brachylagus idahoensis (Merriam, 1891)króliczek karłowaty
  • Nesolagus Forsyth-Major, 1899zajączek
  • Sylvilagus J.E. Gray, 1867królak
  • Caprolagus Blyth, 1845 – assamczak – jedynym przedstawicielem jest Caprolagus hispidus (Pearson, 1838)assamczak szczeciniasty
  • Poelagus St. Leger, 1932 – afrokrólik – jedynym przedstawicielem jest Poelagus marjorita (St. Leger, 1929)afrokrólik równikowy
  • Oryctolagus Lilljeborg, 1873 – królik – jedynym przedstawicielem jest Oryctolagus cuniculus (Linnaeus, 1758)królik europejski
  • Lepus Linnaeus, 1758zając

Fikcyjne zającowateEdytuj

Postacie z tradycji ludowych:

Postacie z bajek:

PrzypisyEdytuj

  1. Leporidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 56–61. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  3. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 426, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  4. a b S. Schai-Braun & K. Hackländer: Family Leporidae (Hares and Rabbits). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 62–148. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.)
  5. Story: Rabbits – The spread of rabbits in New Zealand (ang.). Te Ara – The Encyclopedia of New Zealand. [dostęp 13.11.2012].
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Family Leporidae. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-03-01].

BibliografiaEdytuj

  1. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Family Leporidae. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-03-01].