Zaskocz

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Zaskoczwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Książki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Stopa bezrobocia wynosiła 30,4% (2005 r.). Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 343 mieszkańców[1]. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Książki.

Artykuł 53°18′15″N 19°1′34″E
- błąd 38 m
WD 53°22'N, 19°5'E, 53°18'31.46"N, 19°1'20.35"E
- błąd 20581 m
Odległość 822 m
Zaskocz
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat wąbrzeski
Gmina Książki
Liczba ludności (III 2011) 343[1]
Strefa numeracyjna 56
Kod pocztowy 87-222
Tablice rejestracyjne CWA
SIMC 0845520
Położenie na mapie gminy Książki
Mapa lokalizacyjna gminy Książki
Zaskocz
Zaskocz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zaskocz
Zaskocz
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Zaskocz
Zaskocz
Położenie na mapie powiatu wąbrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wąbrzeskiego
Zaskocz
Zaskocz
Ziemia53°18′15″N 19°01′34″E/53,304167 19,026111

HistoriaEdytuj

Z początkiem XV wieku był to majątek lenny należący do Jana Cegenberga (Jana z Cymbarka). W roku 1410 pożar doszczętnie zniszczył majątek, ziemia (30 włók) leżała przez dłuższy czas odłogiem. We wrześniu 1628 roku niemałe szkody wyrządzili Szwedzi maszerujący na Brodnicę szlakiem Radzyń – Zaskocz. W drugiej wojnie szwedzkiej (1655–1660), Zaskocz i Łopatki padły pastwą pożaru. Żyzne grunta przyciągnęły jednak wkrótce nowych osadników. W roku 1682 wieś miała trzech właścicieli o nazwiskach: Znaniecki, Strachowski i Pawłowski. W 1704 roku Pawłowski otrzymał Zaskocz, który powiększony o wykupioną część gruntów nazwał w całości Zaskoczem. W roku 1784 majątek obejmował obszar 40 włók gruntów użytkowych, 22 włóki stanowiły niewykorzystane pastwiska, poza tym było 8 włók lasu. Wieś składała się z jednego budynku mieszkalnego z zabudowaniami gospodarczymi, z gorzelni, browaru, sadu i trzech ogrodów warzywnych, jednego folwarku, karczmy z zajazdem, wiatraku, dwóch stawów karpiowych i 24 zagród robotniczych – bardzo biednych.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj