Zatoka Kimbe

zatoka położona przy Nowej Brytanii Zachodniej

Zatoka Kimbe[2] (ang. Kimbe Bay, często nazywana Coral Crucible[3]) – duża zatoka położona przy Nowej Brytanii Zachodniej; części Nowej Brytanii (największej wyspy w Archipelagu Bismarcka), na terenie Papui-Nowej Gwinei.

Zatoka Kimbe
Kimbe Bay
Ilustracja
Lybia tessellata wśród koralowców sfotografowana na terenie Zatoki Kimbe
Państwo

 Papua-Nowa Gwinea

Lokalizacja

Nowa Brytania (Archipelag Bismarcka)

Powierzchnia

ponad 13 000 km²[1]

Wymiary

110 × 110 km

Głębokość
• średnia


około 60 km

Cieki wodne uchodzące

Największe:
Dagi do Stettin Bay
Kapiura, Bilomi, Gavuvu do Commodore Bay

Miejscowości nadbrzeżne

Numundo, Kimbe, Vavua, Sulu, Kiava, Bubu, Ulamona

Wyspy

Nowa Brytania (część), Wulai Island, Garua Island, Schaumann Island, Restorff Island, Lolobau Island i inne

Położenie na mapie Papui-Nowej Gwinei
Mapa konturowa Papui-Nowej Gwinei, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Zatoka Kimbe(środek)”
Ziemia5°10′12″S 150°30′00″E/-5,170000 150,500000

CharakterystykaEdytuj

Zatoka Kimbe ma powierzchnię 13 000 km2; w przybliżeniu 12 razy mniejszą niż Polska[4][1]. Miejsce to zamieszkuje 860 do 900 gatunków ryb występujących w rafach koralowych, 400 gatunków koralowców oraz co najmniej 10 gatunków delfinów i waleni[3][5][6]. W zatoce znajduje się około 5 procent światowej bioróżnorodności morskiej[7].

Zatokę zamieszkuje 4 krytycznie zagrożone, 11 zagrożonych i 173 wrażliwe gatunki. Należą do nich m.in. piły zwyczajne (Pristis pristis), Carcharhinus hemiodon, żółwie oliwkowe (Lepidochelys olivacea) czy żółwie skórzaste (Dermochelys coriacea), głowomłoty tropikalne (Sphyrna lewini) oraz gatunki z rodzaju płetwali (Balaenoptera). Ze 173 wrażliwych gatunków żyjących w Zatoce Kimbe, aż 159 to korale madreporowe (Scleractinia)[6].

Na wyspie Nowa Brytania, tuż przy zatoce występuje kilkanaście wulkanów, czynnych jest jednak tylko trzy[8] lub cztery[1][9]. Zatoka jest częścią tzw. trójkąta koralowego. Z tego powodu jest to morski obszar chroniony (ang. Marine Protected Area, w skrócie MPA)[1]. Kimbe Bay zamieszkuje 60 procent gatunków koralowców z całego świata, w tym duża część to rzadkie i zagrożone wyginięciem[3].

PodziałEdytuj

Kimbe dzieli się na pomniejsze zatoki; są to (od zachodu)[6]:

UrbanizacjaEdytuj

 
Restorf Island znajdująca się na terenie Kimbe Bay

Przy zatoce znajduje się wiele miejscowości nadbrzeżnych. Największe z nich to:

Rafy koraloweEdytuj

  • Agu Reef
  • Ann Sophie Reef lub Anne Sophie Reef
  • Christines Reef
  • Ema North lub North Emma
  • Ema South lub South Emma
  • Harmaines Reef
  • Nancys Reef
  • JJ Reef
  • Tele Reef
  • First Reef
  • Donnas Reef
  • Kristy Janes Reef
  • Vanessas Reef
  • Sussans Reef
  • Lumu Reef
  • Katherines Reef
  • Maro Reef
  • Hogu Reef
  • Wulu Reef
  • Margetts Reef
  • Roberts Reef
  • Reesons Reef
  • Paluma Reef
  • South Bay Reef
  • North Bay Reef[6][10]
 
Kimbe Bay jest popularny wśród nurków ze względu na występowanie dużych raf koralowych; na zdjęciu Allogalathea elegans

TurystykaEdytuj

Z powodu walorów przyrodniczych Zatoka Kimbe jest bardzo popularna wśród nurków[2]. W większości zakwaterowanie oferują prywatne firmy oraz pensjonaty[3].

Miejsca nurkoweEdytuj

ZagrożeniaEdytuj

Ponad połowa raf Zatoki Kimbe jest zagrożona[8]. Rafy koralowe w zatoce są narażone na blaknięcie ze względu na globalne ocieplenie. Są zagrożone także przełowieniem. Z tych powodów zespół MPA przez ponad dwa lata opracowywał projekt, pozwalający uratować rafy przed wyginięciem. Proces wdrażania rozpoczął się w 2007 roku[11]. Do 2009 roku naukowcy mieli wypełnić połowę planu[a][1].

Historia ochrony raf koralowych w Zatoce Kimbe sięga roku 1983, kiedy to Max i Cecilie Benjamin otworzyli kurort Walindi Plantation Resort nad jej brzegiem[5].

Z powodu podnoszenia się poziomu mórz i oceanów łowiska, a także osady stworzone przez mieszkańców miejscowości przybrzeżnych zagrożone są podtopianiem, i w dalszej kolejności zniszczeniem[1].

Ponadto lasy tropikalne otaczające Zatokę Kimbe są także zagrożone wylesianiem. Już obecnie znaczna część naturalnego środowiska lądowego wokół zatoki została zniszczona i przeznaczona na uprawy, m.in. na uprawę palm olejowych. Zanieczyszczenia z terenów rolniczych także stanowią zagrożenie dla raf koralowych[1].

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Dalej strona internetowa, na której została umieszczona informacja o tym, nie była już dostępna.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g The Nature Conservancy in Papua New Guinea – Papua New Guinea:: Where We Work:: Kimbe Bay, web.archive.org, 11 lutego 2011 [dostęp 2020-07-13] [zarchiwizowane z adresu 2011-02-11].
  2. a b Darek Sepioło: Wielki Błękit. Cz. 8/2005. Warszawa: 2005, s. 18. ISBN 978-83-7596-238-3.
  3. a b c d Kimbe Bay, Papua New Guinea | Destination | The Coral Triangle, thecoraltriangle.com [dostęp 2020-07-17] (ang.).
  4. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.,, Departament Metodologii, Standardów i Rejestrów, GUS, 2018, s. 17 [dostęp 2020-07-15].
  5. a b Kimbe Bay Hope Spot, ArcGIS StoryMaps [dostęp 2020-07-19] (ang.).
  6. a b c d e Walindi Plantation Resort, Walindi Plantation Resort – Kimbe Bay, Papua New Guinea, Walindi Plantation Resort – Kimbe Bay, Papua New Guinea [dostęp 2020-07-19] (ang.).
  7. Don Silcock, Kimbe Bay: The Coral Crucible of Papua New Guinea, Scuba Diver Life, 2 lipca 2017 [dostęp 2020-07-18] (ang.).
  8. a b Kimbe Bay Coral Reefs, National Geographic, 1 listopada 2013 [dostęp 2020-07-17] (ang.).
  9. Diving Kimbe Bay, Walindi, Scuba Dive Walindi Plantation Resort – Dive Travel Papua New Guinea (PNG), Dive Adventures, www.diveadventures.com.au [dostęp 2020-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-18] (ang.).
  10. Kimbe Bay Reefs – Nature at its Best, Indopacificimages [dostęp 2020-07-21] (ang.).
  11. Papua New Guinea: Marine Protection Designed for Reef Resilience in Kimbe Bay, World Resources Institute, 23 września 2013 [dostęp 2020-07-17] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-18] (ang.).