Otwórz menu główne

Zbigniew Skoczylas

polski wojskowy i alpinista

Zbigniew Skoczylas (ur. 2 sierpnia 1928 w Białej Krakowskiej[1], zm. 7 maja 2015[2]) – polski wojskowy, taternik, alpinista, działacz społeczny i państwowy.

Zbigniew Skoczylas
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1928
Biała Krakowska
Data śmierci 7 maja 2015
Przebieg służby
Lata służby 19491979
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie

ŻyciorysEdytuj

Od 1949 służył w Ludowym Wojsku Polskim. Pełnił służbę m.in. w 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. W 1964 pełnił funkcję dowódcy 9 Szkolny Batalion Powietrznodesantowy[3]. Był adiutantem gen. Józefa Kuropieski[4]. W 1979 na własną prośbę odszedł z wojska w stopniu podpułkownika.

Przez wiele lat zajmował się wspinaczką górską. Od 1951 działał w Polskim Związku Alpinizmu, w którym w późniejszych latach pełnił funkcję wiceprezesa. Od 1974 był członkiem Tatrzańskiej Grupy Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Brał udział w wyprawach himalaistycznych w Indiach i Nepalu. W czasie pobytu w Indiach pracował jako wolontariusz w obozie dla uchodźców tybetańskich. Wspinał się m.in. z Januszem Onyszkiewiczem, Andrzejem Paczkowskim i swoim bratem Adamem.

W latach 1980–1981 był doradcą NSZZ "Solidarność". W październiku 1990 ówczesny prezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Marek Nowicki rekomendował go ministrowi spraw wewnętrznych Krzysztofowi Kozłowskiemu na stanowisko Pełnomocnika MSW do Spraw Uchodźców, utworzone w związku z napływem do Polski imigrantów m.in. z Rumunii, ZSRR oraz krajów Afryki i Azji. Pełniąc funkcję Pełnomocnika do Spraw Uchodźców Skoczylas odpowiadał za stworzenie systemu udzielania cudzoziemcom ochrony na terytorium Polski. W lipcu 1991 podał się do dymisji, uznając swoją misję za wypełnioną[5]. Od sierpnia 1991 pełnił funkcję doradcy ministra spraw wewnętrznych ds. migracji. Przyczynił się do zorganizowania w 1992 Biura Łącznikowego UNHCR w Polsce.

W 1992 kierował zespołem ds. wojska i żołnierzy w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich[4], a od lipca 1992 do marca 1994 był dyrektorem Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. W kwietniu 1994 został doradcą ministra spraw wewnętrznych Andrzeja Milczanowskiego ds. Straży Granicznej i uchodźców[6]. W późniejszych latach doradzał ministrom obrony narodowej Piotrowi Kołodziejczykowi, Zbigniewowi Okońskiemu i Januszowi Onyszkiewiczowi. W latach 1998–2000 kierował Gabinetem Politycznym w MON, a następnie był doradcą Bronisława Komorowskiego.

W 2008 i 2009 był nominowany przez Biuro UNHCR w Polsce do Nagrody Nansena.

PrzypisyEdytuj

  1. Relacje Zbigniewa Skoczylasa, Kampania Polska 1939, www.1wrzesnia39.pl [dostęp 9 maja 2010]
  2. informacja na stronie PZA
  3. Poczet Dowódców. 6batalion.wp.mil.pl. [dostęp 2015-12-29].
  4. a b Wojsko w czyścu, "Gazeta Wyborcza" nr 256, 30 października 1992
  5. Skoczylas odchodzi, "Gazeta Wyborcza" nr 637, 20 lipca 1991
  6. Skoczylas doradzi, "Gazeta Wyborcza" nr 84, 11 kwietnia 1994

BibliografiaEdytuj