Otwórz menu główne

Zofia Wanda Leśniowska (ur. 1912 lub 1913 we Lwowie, zm. 4 lipca 1943) – córka generała Władysława Sikorskiego, porucznik Wojska Polskiego, działaczka Polskiego Czerwonego Krzyża.

Zofia Wanda Leśniowska
Ilustracja
Zofia Leśniowska (1942)
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 1912 lub 1913
Lwów
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1943
Gibraltar
Przebieg służby
Siły zbrojne Polskie Siły Zbrojne
Jednostki Pomocnicza Służba Wojskowa Kobiet
Stanowiska komendantka główna
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Honorowa Odznaka PCK
Symboliczny grób Zofii Leśniowskiej na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Zofia Leśniowska była córką gen. Władysława Sikorskiego i Heleny Zubczewskiej, poślubionych w 1909. Według różnych źródeł urodziła się 2 marca 1912[1] lub 24 marca 1913 we Lwowie[2].

30 września 1936 w Parchaniu wyszła za mąż za porucznika Stanisława Leśniowskiego (1904-1987[3], syna urzędnika rolniczego Stanisława Leśniowskiego[4]).

Po wybuchu II wojny światowej 7 września 1939 roku ojciec zlecił jej organizację ruchu oporu. Jej mieszkanie w Warszawie przy ul. Górskiego było wykorzystywane w celach konspiracyjnych. W styczniu 1940 roku została wezwana przez kuriera do Francji. Odtąd towarzyszyła ojcu jako jego sekretarka, tłumacz i doradca.

16 listopada 1942 roku minister spraw wojskowych generał dywizji Marian Kukiel mianował ją komendantką główną Pomocniczej Służby Kobiet[5]. Z dniem 18 lutego 1943 roku została zwolniona na własną prośbę ze stanowiska komendantki głównej Pomocniczej Służby Wojskowej Kobiet przez ministra obrony narodowej generała Mariana Kukiela[6] (jej zastępczynią, a następnie pełniącą obowiązki komendantki była Maria Leśniakowa). Pełniła funkcję komendantki plutonu w Wojskowej Służbie Kobiet[2].

Według oficjalnych źródeł zginęła 4 lipca 1943 w katastrofie lotniczej w morzu pod Gibraltarem[2], wraz ze swoim ojcem, ale jej ciała nigdy nie odnaleziono. Była odznaczona Honorową Odznaką PCK.

Kontrowersje wokół katastrofy lotniczejEdytuj

Udział Zofii Leśniowskiej w śmierci generała Sikorskiego jest przedmiotem kontrowersji. Jej ciało nigdy nie zostało odnalezione, a sama obecność u boku generała w owych tragicznych dniach wiąże się z wieloma kontrowersjami i niedomówieniami. Jak podają świadkowie, była ona kilkakrotnie ostrzegana przed udziałem w feralnym locie samolotu, podobno telefonicznie przez samego Churchilla. Powstały również hipotezy mówiące o jej nieobecności podczas lotu, porwaniu i osadzeniu w obozach pod Moskwą, a później w głębi kraju, gdzie miała być z oddali widziana przez polskich oficerów, m.in. przez cichociemnego Tadeusza Kobylińskiego[7]. Badający katastrofę Tadeusz Kisielewski stwierdził, że nie istnieje choćby jedno źródło potwierdzające fakt wejścia na pokład samolotu córki generała Sikorskiego[8]. Dodatkowo jej bardzo charakterystyczna bransoletka z monogramem wkrótce potem miała zostać odnaleziona w kairskim hotelu Mena House.

PrzypisyEdytuj

  1. Polski Słownik Biograficzny, zeszyt nr 154 z 1997 r., T. XXXVII/3, s. 478 (biogram Władysława Sikorskiego).
  2. a b c Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 339.
  3. Najbliższa rodzina generała Władysława Sikorskiego (pol.). sikorskich.republika.pl. [dostęp 2013-07-21].
  4. Stanisław Leśniowski. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-09-30].
  5. Kukiel 1942 ↓, s. 31.
  6. Kukiel 1943 ↓, s. 58.
  7. Baliszewski: Bransoletka Zofii
  8. Kto porwał córkę generała Sikorskiego. Rozmowa z Tadeuszem Kisielewskim. Uważam Rze Historia, nr 2, maj 2012, s. 58-59.

BibliografiaEdytuj