Zygmunt Czarnecki (generał)

polski generał
Ten artykuł dotyczy generała. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Zygmunt Czarnecki (ur. 28 marca 1900 w Gołąbiówce, zm. 24 grudnia 1989) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, w 1966 roku mianowany przez Prezydenta RP na uchodźstwie generałem brygady.

Zygmunt Czarnecki
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1900
Gołąbiówka
Data śmierci 24 grudnia 1989
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 1 Pułk Piechoty Legionów
Armia „Prusy”
2 Korpus Polski
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

ŻyciorysEdytuj

Syn Antoniego i Marii[1]. Od 1917 r. był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie. Po odzyskaniu niepodległości służył m.in. w 1 pułku piechoty Legionów. W latach 1927–1928 jako słuchacz Wyższej Szkoły Wojennej wysłany do Turcji, Rumunii i Jugosławii. Następnie kierownik referatu organizacyjno-mobilizacyjnego w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych.

Podczas kampanii wrześniowej oficer operacyjny Armii „Prusy” i szef sztabu Grupy Operacyjnej gen. Jana Kruszewskiego. Po kampanii przebywał w niewoli radzieckiej. Po uwolnieniu służył w dowództwie Armii Polskiej na Wschodzie i 2 Korpusu Polskiego. Od 1944 r. zastępca dowódcy 6 Lwowskiej Brygady Piechoty. Następnie w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Od 1949 r. komendant Kwatery Głównej Brygadowego Koła Młodych „Pogoń”. Prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 11 listopada 1966 roku w korpusie generałów[2]. W 1967 r. zwolniony ze stanowiska komendanta „Pogoni” przez gen. Władysława Andersa po odmowie zrzeczenia się nadanego stopnia. W odpowiedzi poinformował, że rozwiązał „Pogoń”, przekształcając ją w Polską Organizację Wojskową i Niepodległościową „Pogoń”[3].

Został pochowany w Warszawie na Cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 198-5-28[4][5].

PrzypisyEdytuj

  1. Katalog Biura Lustracyjnego IPN. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2019-03-07].
  2. Dembiński 1969 ↓, s. 1.
  3. Książki Mariana Czesława Sokołowskiego [dostęp 2012-09-24].
  4. Zygmunt Czarnecki (ID: sw.491684). sejm-wielki.pl. [dostęp 2019-03-07].
  5. Cmentarz Stare Powązki: CZARNECCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-10].

BibliografiaEdytuj