Otwórz menu główne

Zygmunt Czarnecki (generał)

polski generał
Ten artykuł dotyczy generała. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Zygmunt Czarnecki (ur. 28 marca 1900 w Gołąbiówce, zm. 24 grudnia 1989) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, w 1966 roku mianowany przez Prezydenta RP na uchodźstwie generałem brygady.

Zygmunt Czarnecki
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1900
Gołąbiówka
Data śmierci 24 grudnia 1989
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svgLegiony Polskie
Orzełek II RP.svgWojsko Polskie
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 1 Pułk Piechoty Legionów
Armia „Prusy”
2 Korpus Polski
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

ŻyciorysEdytuj

Syn Antoniego i Marii[1]. Od 1917 r. był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie. Po odzyskaniu niepodległości służył m.in. w 1 pułku piechoty Legionów. W latach 1927–1928 jako słuchacz Wyższej Szkoły Wojennej wysłany do Turcji, Rumunii i Jugosławii. Następnie kierownik referatu organizacyjno-mobilizacyjnego w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych.

Podczas kampanii wrześniowej oficer operacyjny Armii „Prusy” i szef sztabu Grupy Operacyjnej gen. Jana Kruszewskiego. Po kampanii przebywał w niewoli sowieckiej. Po uwolnieniu służył w dowództwie Armii Polskiej na Wschodzie i 2 Korpusu Polskiego. Od 1944 r. zastępca dowódcy 6 Lwowskiej Brygady Piechoty. Następnie w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Od 1949 r. komendant Kwatery Głównej Brygadowego Koła Młodych „Pogoń”. Prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 11 listopada 1966 roku w korpusie generałów[2]. W 1967 r. zwolniony ze stanowiska komendanta „Pogoni” przez gen. Władysława Andersa po odmowie zrzeczenia się nadanego stopnia. W odpowiedzi poinformował, że rozwiązał „Pogoń”, przekształcając ją w Polską Organizację Wojskową i Niepodległościową „Pogoń”[3].

Został pochowany w Warszawie na Cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 198-5-28[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj