Otwórz menu główne

Zygmunt Kawecki (pisarz)

Ten artykuł dotyczy pisarza. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Zygmunt Kawecki (ur. 13 kwietnia 1876, zm. 22 sierpnia 1955 w Poznaniu) – polski dramaturg.

Zygmunt Kawecki
Ilustracja
Zygmunt Kawecki (przed 1907)
Data urodzenia 1876-04-1313 kwietnia 1876
Data i miejsce śmierci 1955-08-2222 sierpnia 1955
Poznań
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Zadebiutował utworem Dramat Kaliny. Utwór ten został wystawiony po raz pierwszy w 1902 roku w Krakowie i odniósł niespodziewanie duży sukces. W następnych latach Kawecki opublikował nowe utwory dramatyczne, które także cieszyły się dużym powodzeniem. Od 1907 był został sekretarzem redakcji „Kuriera Warszawskiego”. W czasie I wojny światowej został ewakuowany w głąb Rosji. W Moskwie był redaktorem „Gazety Polskiej”. Po wojnie powrócił do Polski, gdzie pracował jako urzędnik i cenzor filmowy. Nadal pisywał utwory dramatyczne, głównie komedie i farsy. 10 listopada 1933 „za zasługi w dziedzinie twórczości komediopisarskiej” został odznaczony przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi[1]. Po II wojnie światowej, w 1948 roku został zawieszony w prawach członka ZLP za współpracę z okupantem hitlerowskim, polegającą na publikowaniu recenzji teatralnych na łamach gadzinowegoNowego Kuriera Warszawskiego”. Zmarł w 1955. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 108H-2).

Wybrane utworyEdytuj

  • Dramat Kaliny (1902)
  • Szkoła (1907)
  • Poczekalnia pierwszej klasy (1925)
  • Ludzie tymczasowi (1926)
  • Fura słomy (1927)
  • Droga do piekła (1931)
  • Miłość chemiczna (1947)
  • Jan i Janek (1948)
  • Jan nieznany (1949)

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Kuncewicz: Leksykon polskich pisarzy współczesnych. Warszawa: GRAF-PUNKT, 1995. ISBN 83-86091-29-0.