Otwórz menu główne

Zygmunt Kujawski ps. „Brom” (ur. 7 marca 1916 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 16 sierpnia 1996 w Warszawie) – kapitan, harcmistrz, polski wojskowy, chirurg.

Zygmunt Kujawski
Brom
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1916
Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1996
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
AK DYSK.png Armia Krajowa
Stanowiska lekarz batalionu „Zośka”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
powstanie warszawskie
Późniejsza praca lekarz
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie)
Grób Zygmunta Kujawskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Uczył się w Piotrkowie Trybunalskim. Należał do tamtejszej 4. Drużyny Harcerzy im. T. Kościuszki. W 1934 zdał maturę. Następnie uczęszczał na wykłady i kursy w warszawskiej Szkole Podchorążych Sanitarnych. W roku 1937 uzyskał stopień podharcmistrza. Wybuch II wojny światowej pokrzyżował plany dalszego studiowania. Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako komendant 23 pociągu sanitarnego (Dowództwo Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie), zbombardowanego na trasie w kierunku Kowla. Po bombardowaniu wycofał się – ze swoją grupą sanitarną – za Bug i uczestniczył w walkach jako lekarz 25 pułku piechoty. Został bardzo ciężko ranny w czasie niemieckiego ostrzału pod Krasnobrodem. Później znalazł się w Warszawie, gdzie pracował jako lekarz w Szpitalu Ujazdowskim.

W roku 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej (następnie w Armii Krajowej). Studiował medycynę na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. Podczas okupacji hitlerowskiej towarzyszył żołnierzom AK w akcjach jako lekarz (akcje „Taśma” w Sieczychach, „Wilanów”, „Sonderwagen”); opiekował się rannymi.

Był honorowym przewodniczącym środowiska byłych żołnierzy batalionu „Zośka”. Odznaczony trzykrotnie Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w kwaterach żołnierzy batalionu „Zośka”.

Podczas powstania warszawskiego stał na czele ośrodka sanitarnego batalionu „Zośka”.

BibliografiaEdytuj