Otwórz menu główne

Zygmunt Poniatowski (religioznawca)

Zygmunt Poniatowski (ur. 1 marca 1923 w Łodzi, zm. 21 maja 1994 w Warszawie) – polski religioznawca, czołowy pionier naukowych badań nad religią w Polsce.

ŻyciorysEdytuj

Pracę naukową rozpoczął w 1952 r.[1] Przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. W 1968 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie religioznawstwa, zaś w 1991 r. został profesorem zwyczajnym w PAN[2]. Był współzałożycielem utworzonego w 1957 r. czasopisma „Euhemer” oraz powołanego w 1958 r. Polskiego Towarzystwa Religioznawczego, którego sekretarzem naukowym był w latach 1958–1962.

Jego działalność badawcza dotyczyła głównie dziejów wczesnego chrześcijaństwa, gnozy oraz teorii religioznawstwa. W opinii Henryka Hoffmanna Poniatowski, swoimi pracami dotyczącymi genezy chrystianizmu przełamał panujący do lat 60. XX w. w polskim religioznawstwie tzw. wipperyzm (od R.J. Wippera, twierdzącego, iż Jezus Chrystus nie był postacią historyczną)”[3].

Główne publikacjeEdytuj

  • O poglądach społeczno-filozoficznych Henryka Kamieńskiego, Warszawa 1955
  • Wstęp do religioznawstwa, Warszawa 1959
  • Problematyka nauki w piśmiennictwie katolickim w Polsce 1863-1905, Warszawa 1961
  • (red.) Zarys dziejów religii, Warszawa 1964
  • Treść wierzeń religijnych, Warszawa 1965
  • (red. wspólnie z Józefem Kellerem) Studia o modernistach katolickich, Warszawa 1968
  • (red.) Mały słownik religioznawczy, Warszawa 1969
  • Logos prologu ewangelii Janowej, Warszawa 1970
  • Wprowadzenie w ewangelie, Warszawa 1971
  • Nowy Testament w świetle statystyki językowej, Wrocław 1971
  • Dzieje i problemy chrystologii, Warszawa 1976

PrzypisyEdytuj

  1. 25 lat pracy naukowej Zygmunta Poniatowskiego, „Euhemer. Przegląd Religioznawczy” 1977 nr 1.
  2. Henryk Hoffmann, hasło: „Poniatowski Zygmunt”, [w:] Religia. Encyklopedia PWN, t. 8, Tadeusz Gadacz, Bogusław Milerski (red.), Warszawa 2003, s. 193.
  3. Tamże.

BibliografiaEdytuj