Zygmunt Raczyński (ur. 1592 (?), zm. 1662) – polski urzędnik, sędzia i polityk.

Zygmunt Raczyński
Herb
Nałęcz
Rodzina Raczyńscy herbu Nałęcz
Data urodzenia 1592
Data śmierci 1662
Ojciec Piotr Raczyński
Matka Ewa Rychłowska
Żona

Urszula Paulusikówna
Katarzyna Jełowicka

Dzieci

Jan Karol Raczyński
Franciszek Stefan Raczyński
Michał Kazimierz Raczyński
Piotr Raczyński
Ewa Raczyńska

Data urodzenia nie jest pewna, ale przyjmuje się rok 1592 lub okres nieco wcześniejszy. Być może służył w wojsku, o czym świadczą wojskowe symbole na jego nagrobku w katedrze poznańskiej. Pełnił liczne funkcje publiczne. Był m.in. sędzią grodzkim nakielskim (1637), starostą jasienieckim (1648), posłem wielkopolskim na sejm w 1658. Zdolności polityczne, gospodarcze i małżeństwa spowodowały, że stał się niezwykle majętnym posiadaczem ziemskim.

W 1620 ożenił się z Urszulą Paulusik z Łobżenicy, która szybko zmarła, rodząc jednak wcześniej córkę Ewę (około 1622). Potem miał jeszcze prawdopodobnie dwie żony - Urszulę Świniarską (to małżeństwo nie posiada udokumentowania w źródłach) i Katarzynę Jełowicką. Oprócz Ewy miał jeszcze sześcioro dzieci: Jana, Franciszka Stefana (zapoczątkował linię kurlandzką rodu), Michała Kazimierza (zapoczątkował linię wielkopolską rodu), Piotra, Apolinarię Ludwikę i Konstancję Franciszkę (co najmniej trzech najmłodszych synów z Jełowiecką). W 1638 ufundował ołtarz w kościele bernardyńskim w Bydgoszczy oraz swój grobowiec w jego pobliżu (obie budowle przeniesiono w 1839 do katedry poznańskiej)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Poznaj Raczyńskich, wydawnictwo pokonferencyjne, Centrum Turystyki Kulturowej TRAKT, Poznań, 2010, s.44-45, ​ISBN 978-83-6241-500-7