Łyżwiarstwo synchroniczne

Formacja łyżwiarska w trakcie wykonywania układu

Łyżwiarstwo synchroniczne jest odmianą łyżwiarstwa figurowego, w ramach której rywalizują między sobą drużyny (formacje), składające się z od 8 do 20 osób. W grupach juniorskich oraz seniorskich liczba zawodników musi wynosić 16 (+ do 4 osób rezerwowych).

Początki tej dyscypliny sięgają lat 50., kiedy to – w roku 1956 – Amerykanin Richard Porter, założył grupę określaną mianem zespołu łyżwiarstwa precyzyjnego. Konkurencja ta rozwijała się przez kolejne lata głównie w USA, a w latach 80. dołączyły do nich odpowiednio Kanada, Australia i Japonia. Dziś jest ono szczególnie popularne w krajach skandynawskich - w Szwecji i Finlandii. W samej Ameryce Północnej (Kanada, USA) jest ponad 1100 drużyn zrzeszających tysiące zawodników. Jako jedna z kategorii łyżwiarstwa figurowego, została ona oficjalnie zakwalifikowana przez ISU dopiero w roku 1996.[1]

ProgramyEdytuj

W łyżwiarstwie synchronicznym występuje znacznie mniej skoków (mogą być one wykonywane, ale nie są obowiązkowe tak jak u solistów). Takie elementy jak spirale śmierci i piruety, są znacznie ograniczone. Najważniejszymi elementami łyżwiarstwa synchronicznego są obowiązkowe elementy i przejścia (transitions). Formacje synchroniczne wykonują elementy takie jak: koła, intersekcje, blok itp.[2]

ZawodyEdytuj

Pierwsze oficjalne Mistrzostwa Świata w Łyżwiarstwie synchronicznym (World Synchronized Skating Championships) w kategorii seniorów odbyły się w 2000 r. W Minneapolis, Minnesota, USA. Czołowe drużyny juniorskie rywalizowały od 2001 do 2012 roku w nieoficjalnych Mistrzostwach Świata Juniorów - Junior World Challenge Cup. Od 2013 roku Junior World Challenge Cup zostały oficjalnie zastąpione World Junior Synchronized Skating Championships. Od 2010 roku łyżwiarstwo synchroniczne zostało wprowadzone do programu Zimowej Uniwersjady. Wszystkie kategorie wiekowe mają możliwość startów także w wielu innych zawodach międzynarodowych i krajowych. Najważniejsze wydarzenia międzynarodowe przyciągające elitarne zespoły z całego świata: French Cup, Cup of Berlin, Lumiere Cup, Hevelius Cup, Trophy d'Ecosse, Budapest Cup.[3]

Polskie zespoły takie jak Ice Fire (klub SKF Iceskater), Le Soleil (MKS Axel Torun), Amber Ice (klub Olivia) czy Ice Paradise i inne, regularnie uczestniczą także w powyższych zawodach międzynarodowych odnosząc sukcesy.

W Polsce od 2017 roku cyklicznie odbywają się międzynarodowe zawody Hevelius Cup w stolicy łyżwiarstwa synchronicznego Gdańsku, [4] rozegrane odpowiednio:

  • 1-a edycja, 5 lutego 2017, 19 zespołów z 3 krajów
  • 2-a edycja, 10 i 11 lutego 2018, 25 zespołów z 7 krajów
  • 3-a edycja, 26 i 27 stycznia 2019, 26 zespołów z 6 krajów
  • 4-a edycja, 18 i 19 stycznia 2020, po raz pierwszy w rankingu ISU, zgromadzi 56 zespołów z 11 krajów (lista startowa) - spodziewane ponad 1000 zawodniczek i zawodników, w tym ponownie zespoły światowej klasy, m.in. Team Unique i Helsinki Rockettes posiadające tytuł Mistrzyń Świata, oraz wiele innych z Polski i zagranicy, nawet z Australii.

W ramach łyżwiarstwa synchronicznego rozgrywane są także Mistrzostwa Polski, m.in. :

  • w Toruniu w 2013
  • w Gdańsku w 2014
  • w Toruniu 7 marca 2015
  • w Gdańsku 31 stycznia 2016
  • w Gdańsku 5 lutego 2017, jako Międzynarodowe Mistrzostwa Polski
  • w Toruniu 13 stycznia 2018
  • oraz w Toruniu 30 listopada 2019

W Gdańsku - polskiej stolicy łyżwiarstwa synchronicznego, trenuje obecnie kilkanaście zespołów w ramach największego trójmiejskiego klubu SKF Iceskater, oraz Amber Ice Olivia i Ice Paradise, korzystając z dwóch lodowisk w Hali Olivia, oraz lodowiska miejskiego na Placu Zebrań Ludowych tzw. "pod balonem".

Formacje łyżwiarstwa synchronicznegoEdytuj

Formacje na świecieEdytuj

Obecnie drużynami łyżwiarstwa synchronicznego, prezentującymi światowy poziom są (osiągnięcia):

  •   Marigold Ice Unity (3x mistrzostwo świata 2006, 2014, 2018)
  •   Haydenettes (5x medaliści mistrzostw świata)
  •   NEXXICE (2x mistrzostwo świata 2009, 2014)
  •   Paradise (3x mistrzostwo świata 2016, 2017, 2019)

Formacje w PolsceEdytuj

Pierwszą grupą w Polsce była formacja juniorska Amber Dance z Gdańska (obecnie Amber Ice Olivia). Grupa została założona w 2001 roku przez olimpijkę Teresę Weyna'e. Formacja jako pierwsza startowała w międzynarodowych zawodach oraz nieoficjalnych mistrzostwach świata (Junior World Challenge Cup) w latach 2002–2006. W 2018 roku grupa Ice Fire wystartowała w oficjalnych mistrzostwach świata juniorów (World Junior Synchronized Skating Championships) w Zagrzebiu zajmując 20. miejsce, a w 2019 roku poprawiła wynik do 16. miejsca.

W sezonie (2018/2019) w Polsce trenowało 18 formacji, w poszczególnych kategoriach:

Pre Juvenile:

  • Amber Ice Two – GKŁ Olivia
  • Ice Dancing Flames – MUKS Walley Synchron Dance
  • Ice Fire Ice – SKF Iceskater Gdańsk
  • Le Soleil I – MKS Axel Toruń
  • Le Soleil II – MKS Axel Toruń

Juvenile:

  • Amber Ice – GKŁ Olivia
  • Ice Fire Fire – SKF Iceskater Gdańsk  

Novice:

Junior:

  • Ice Fire – SKF Iceskater Gdańsk, kadra narodowa Polski w sezonie m.in. 2018/2019 oraz ponownie 2019/2020
  • Le Soleil – MKS Axel Toruń

Mixed Age:

  • Ice Fire Mixed Age – SKF Iceskater Gdańsk
  • Ice Fire Mixed Age Young – SKF Iceskater Gdańsk
  • Ice Dancing Flames – MUKS Walley Synchron Dance
  • Ice Paradise – Ice Paradise

Adult:

  • Ice Fire Adult A – SKF Iceskater Gdańsk
  • Ice Fire Adult B – SKF Iceskater Gdańsk
  • Le Soleil – MKS Axel Toruń

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Welcome to U.S. Figure Skating, www.usfsa.org [dostęp 2019-03-15].
  2. Synchronized Skating - International Skating Union, isu.org [dostęp 2019-03-15].
  3. Synchronized Skating - International Skating Union, isu.org [dostęp 2019-03-15].
  4. International Synchronized Skating Competition Gdańsk, Poland, Klub Sportowy [dostęp 2019-03-15] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj