Światła pozycyjne

typ oświetlenia samochodowego

Światła pozycyjne – lampy, które włączane są po zapadnięciu zmierzchu na pojazdach (drogowych i szynowych) i statkach (wodnych i powietrznych) w celu zasygnalizowania innym użytkownikom dróg i szlaków własnego położenia.

SamochodyEdytuj

Samochody powinny być wyposażone w dwie białe (od 1.01.2010 niedozwolone są żółte) lampy pozycyjne przednie (tzn. widoczne z przodu pojazdu) oraz dwie czerwone lampy pozycyjne, widoczne z tyłu pojazdu. Pojazdy samochodowe i przyczepy, których długość (wraz z ewentualnym dyszlem) przekracza 6 metrów, powinny być wyposażone dodatkowo w żółte światła pozycyjne boczne. Światła pozycyjne powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej 300 metrów.

W USA i Kanadzie lampy pozycyjne boczne (obrysówki) są obowiązkowe w każdym samochodzie (przednie obrysówki są pomarańczowe, a tylne czerwone). Ponadto przednie światła pozycyjne mogą być białe lub pomarańczowe (ten drugi typ spotykany jest częściej).

 
Symbol świateł pozycyjnych

JednośladyEdytuj

Światła pozycyjne motocykla i roweru mogą być pojedyncze zarówno z przodu, jak i z tyłu. Widoczność w nocy świateł motocykla powinna być taka sama, jak dla samochodu, a dla roweru – co najmniej z odległości 150 metrów przy dobrej przejrzystości powietrza.

Pojazdy szynoweEdytuj

Tramwaje powinny być wyposażone w białe przednie oraz czerwone tylne światła pozycyjne, podobnie jak inne pojazdy lądowe. Pociągi w każdym państwie podlegają osobnym przepisom. W polskich przepisach kolejowych nie istnieje pojęcie świateł pozycyjnych - stosuje się sygnały barwy czerwonej, niebieskiej oraz białej (pełniące najczęściej również funkcję oświetleniową w porze nocnej w przypadku białej barwy), które w razie potrzeby mogą zostać wyświetlone w różnej konfiguracji w zależności od potrzeb i z zachowaniem obowiązujących przepisów.

Statki wodneEdytuj

 
Światła nawigacyjne łodzi motorowej

  zobacz więcej w osobnym artykule: Międzynarodowe Przepisy o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu: Część C - Światła i znaki

Oświetlenie pozycyjne jednostek wodnych jest określone w Międzynarodowych Przepisach o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu, w jej części C. Światła pozycyjne statków wodnych są bardzo zróżnicowane, zależnie od:

  • typu jednostki pływającej lub ich zespołu,
  • wielkości (długości i szerokości) jednostki pływającej lub ich zespołu,
  • czynności jakie ta jednostka lub zespół wykonują.

Światła pozycyjne mogą być w kolorach:

  • białe (ciągłe),
  • zielone (ciągłe),
  • czerwone (ciągłe),
  • żółte (ciągłe lub migające),
  • niebieskie (migające) - tylko na śródlądziu.

Najczęściej spotykane światła to:

  • burtowe czerwone - oznacza lewą burtę. Świeci pod kątem 112,5° (10 rumbów) od osi statku w lewą stronę.
  • burtowe zielone - oznacza prawą burtę. Świeci pod kątem 112,5° (10 rumbów) od osi statku w prawą stronę.
  • światło rufowe białe - Świeci do tyłu w sektorze 135° (12 rumbów).
  • światło masztowe, zwane silnikowym - znajduje się na powyżej świateł burtowych i świeci w sektorze 225° (20 rumbów) do przodu. Używane jest tylko w przypadku poruszania się za pomocą napędu mechanicznego.

Taki system sektorowego rozmieszczenia świateł umożliwia identyfikację z dużej odległości nie tylko pozycji statku, ale także przybliżonego kierunku jego przemieszczania się i możliwej odległości od danej jednostki (przepisy określają jaka powinna być widoczność poszczególnych świateł zależnie od umieszczenia światła).

Statki powietrzneEdytuj

System oznaczania światłami pozycyjnymi statków powietrznych podobny jest do systemu obowiązującego na statkach wodnych: po prawej stronie (na prawym skrzydle) zapalana jest lampa zielona, a po lewej - czerwona[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oprócz świateł pozycyjnych statki powietrzne włączają pulsujące czerwone światła antykolizyjne (widoczne z dołu oraz z góry), a także białe reflektory przednie.

Linki zewnętrzneEdytuj