Żółw jadalny

(Przekierowano z Żółw zielony)

Żółw jadalny[4][5][6], żółw zielony[5] (Chelonia mydas) – gatunek żółwia z rodziny żółwi morskich. Nazwa żółw zielony pochodzi od koloru ich tkanki tłuszczowej. Często spotyka się go na pełnym morzu w stadach.

Żółw jadalny
Chelonia mydas[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Rząd żółwie
Podrząd żółwie skrytoszyjne
Rodzina żółwie morskie
Rodzaj Chelonia
Brongniart, 1800
Gatunek żółw jadalny
Synonimy
  • Testudo mydas Linnaeus, 1758
Podgatunki[2]
  • Chelonia mydas mydas Linnaeus 1758
  • Chelonia mydas agassizi Bocourt 1868
  • Chelonia mydas japonica (Thunberg 1787)
  • Chelonia mydas carrinegra (status niewyjaśniony)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Dawniej w Polsce używana była też nazwa Szylkret olbrzymi[7].

Opis
Karapaks jest silnie spłaszczony zwężający się w tylnej części. Głowa wąska mocno spłaszczona z boków pokryta regularnie ułożonymi tarczkami. Koniec pyska jest tępo ścięty i nie ma kształtu ptasiego dzioba. Kończyny przekształcone w płaskie i szerokie wiosła a na przedniej parze znacznie dłuższej od tylnej jest po 1 pazurze. Karapaks jest oliwkowo-zielony lub brunatny w żółte plamki lub smugi a plastron jednolicie jasnożółty lub biały.
Żółw zielony (Chelonia mydas) i jego całkowite wewnętrzne odbicie
Głowa żółwia zielonego – albinosa
Rozmiary
Karapaks do 140 cm długości.
Masa ciała do 500 kg.
Pokarm
Głównie roślinny: trawa morska i glony.[potrzebny przypis]
Rozmnażanie
Samce i samice dojrzewają płciowo pomiędzy 10 a 24 rokiem życia. Kopulacja może przebiegać pod wodą lub na jej powierzchni zwykle około kilometra od brzegu. Samce są w tym okresie bardzo podniecone i gryzą te, które akurat spółkują z samicami. Bywa, że samica ma dość spermy aby składać jaja kilka razy w roku. Ciąża trwa od 40 do 72 dni zależnie od rejonu. Np. żółwie zielone z Pacyfiku składają mniej jaj od żółwi zielonych z Atlantyku. Samice wychodzą na ląd w miejscu swego urodzenia tylko żeby złożyć od 100 do 200 jaj o średnicy ok. 5 cm w wykopanych przez siebie dołkach o głębokości ok. 20 cm za pomocą tylnych kończyn. Następnie przysypuje jaja piaskiem, który ochroni je od przegrzania w promieniach słońca i ukryje przed drapieżnikami. Może powtarzać tę czynność kilkakrotnie w jednym cyklu lęgowym, który przypada raz na 2 lub 3 lata.
Występowanie[8]
Wszystkie ciepłe morza i oceany strefy równikowej. Osobliwym odkryciem było odnalezienie tych żółwi zimujących w stanie odrętwienia na dnie Zatoki Kalifornijskiej na głębokości 10 – 15 metrów przez kilka miesięcy[9].

PrzypisyEdytuj

  1. Chelonia mydas, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Chelonia mydas (LINNAEUS, 1758) (ang.). The Reptile Database. [dostęp 6 września 2010].
  3. Chelonia mydas. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. W. Juszczyk: Gady i płazy. Wyd. 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 295, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0043-4.
  5. a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 360. ISBN 83-01-14344-4.
  6. E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 57, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.)
  7. Witold Doroszewski: Szylkret (pol.). sjp.pwn.pl. [dostęp 2018-06-27].
  8. UNEP-WCMC - Species+ (ang.).
  9. Schmidt-Nielsen K., Fizjologia zwierząt – adaptacja do środowiska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997.