Otwórz menu główne

Żeglina - rzeka, lewostronny dopływ Warty[2] o długości 31,76 km[3]

Żeglina
Ilustracja
Ujście Żegliny do Warty w Sieradzu
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Lokalizacja woj. łódzkie
Rzeka
Długość 31,76 km
Źródło
Miejsce w okolicy wsi Rybnik gmina Brzeźnio
Wysokość 180 m n.p.m.
Ujście
Recypient Warta
Miejsce Sieradz
Wysokość ok. 128 m n.p.m.[1]
Współrzędne 51°36′02″N 18°44′34″E/51,600556 18,742778
Położenie na mapie Sieradza
Mapa lokalizacyjna Sieradza
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ujście
ujście
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
ujście
ujście
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
ujście
ujście

Rzeka odprowadza wody z mokradeł lasów złoczewskich, rezerwatów przyrody ożywionej "Paza" i "Nowa Wieś" oraz okolic wsi Rybnik położonej koło Brzeźnia. Miejsce to stanowi dział wód pomiędzy Wartą i Prosną. Przepływa przez Nową Wieś, Pyszków, Ruszków, Dębołękę, Kuśnie, Dąbrówkę i Bogumiłów. Za Bogumiłowem zasila Żeglinę Kobylanka, która w swym górnym biegu łączy się z Kanałem Tyczyńskim. Już w granicach Sieradza, tuż przed wzgórzem zamkowym, rzeka przyjmuje w swe koryto strumień Krasawa.

Na odcinku od 16,2 km do 18,54 km licząc od ujścia do Warty, na polach wsi Próba, Stefanów Ruszkowski i Ruszków w 2000 r. oddano do użytku sztuczny zbiornik "Próba" o pow. 21,4 ha z zaporą o długości 370 m i wysokości u podstawy 5 m. Zbiornik ten sprawił, że okoliczne tereny stały się atrakcyjne turystycznie. W ramach badań ratowniczych archeolodzy odkryli tu ślady osady otwartej kultury łużyckiej (VII-VI w. p.n.e. - okres halsztacki) i ślady osadnictwa z okresu rzymskiego (I-II w. n.e.)

Ukształtowane w wyniku wielkiej powodzi z końca XVIII w. koryto Żegliny uregulowano w 1925 r. odcinając je od starorzeczy widocznych jeszcze w dzielnicy Praga i skierowano jej wody w przekop tuż przy dawnym zamku. Wtedy też otoczono rzeczkę, w granicach miasta, wałami przeciwpowodziowymi.

W "Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego..." (t.XIX z 1895 r., s.728) Żeglina nazywana jest "Zaglinną". Józef Kobierzycki ("Nieznane zakątki pow. sieradzkiego", Warszawa 1909 r., s. 50) nazywa ją Żeglinną". Prawdopodobnie nazwa rzeczki wywodzi się od staropolskiego słowa "żeglenić" co znaczyło: kaprysić, dokuczać, naprzykrzać się.

Spis treści

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Ruszkowski A., Żeglina, [w:] "Na sieradzkich szlakach", nr 2/78/2005/XX, s. 33.

Linki zewnętrzneEdytuj