Żyła główna górna

Żyła główna górna, inaczej żyła próżna górna lub żyła czcza górna (łac. vena cava superior) – duże naczynie żylne zbierające krew z górnej (nadprzeponowej) połowy ciała.

Żyła główna górna i jej dopływy.

Przebieg edytuj

Żyła główna górna powstaje z połączenia dwóch żył ramienno-głowowych na powierzchni tylnej pierwszej chrząstki żebrowej prawej. Następnie biegnie wzdłuż bocznego brzegu mostka, zatacza łuk wypukły w stronę prawą i wstępuje do worka osierdziowego. Tam wpada do prawego przedsionka. Jej koniec leży zazwyczaj na poziomie końca mostkowego drugiej przestrzeni międzyżebrowej lub górnego brzegu trzeciej chrząstki żebrowej.

Długość edytuj

Jest osobniczo zmienna. Zwykle wynosi około 6–8 cm.

Budowa edytuj

Średnica żyły wynosi około 20–22 mm.
Jest pozbawiona zastawek. Nie ma także elementów kurczliwych. W dolnej części jest objęta mięśniówką pochodzącą z prawego przedsionka serca.

Sąsiedztwo edytuj

Dopływy edytuj

Czasami może uchodzić do niej:

Bibliografia edytuj

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka, Stanisław Hiller (oprac.), Wiesław Łasiński (red.), t. III, Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993, s. 393–394, ISBN 83-200-1460-3, ISBN 83-200-1628-2, OCLC 834048842.