Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy 35 Pułku Piechoty ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: 35 Pułk Piechoty.

35 Pułk Piechoty – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

35 Pułk Piechoty
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Tradycje
Nadanie sztandaru [a]
Dowódcy
Pierwszy mjr Jan Smogol
Organizacja
Numer JW 1768[1]
Dyslokacja Tarnowskie Góry[2]
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 7 Łużycka Dywizja Piechoty[2]

Sformowany w rejonie Lublina jako 21 pp na podstawie rozkazu nr 8 Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 20 sierpnia 1944 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501. Z dniem 15 września 1944 21 pułk piechoty przemianowano na 35 pułk piechoty[3]. Zaprzysiężenia dokonano 27 października 1944 w Borowcu k. Radzynia[4].

Pułk wchodził w skład 7 Łużyckiej Dywizji Piechoty z 2 Armii Wojska Polskiego.

W 1956 pułk rozformowano[5].

Spis treści

Dowódcy pułkuEdytuj

Skład etatowyEdytuj

dowództwo i sztab

  • 3 bataliony piechoty
  • kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
  • baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
  • plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Razem:

żołnierzy 2915 (w tym oficerów - 276, podoficerów 872, szeregowców - 1765).

Sprzęt:

162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm

Marsze i działania bojoweEdytuj

Przed rozpoczęciem działań na froncie część sił pułku wykonywała zadania specjalne postawione przez dowództwo 1 Frontu Białoruskiego. Żołnierze pełnili służbę wartowniczą w obozach jenieckich na terenie Wielkopolski i Pomorza. 2 batalion pułku dowodzony przez kpt. Świerczewskiego uczestniczył w szturmie Poznania, na terenie miasta i w walkach o cytadelę[4]. Podczas operacji berlińskiej 3 batalion stanowił ochronę sztabu 2 Armii Wojska Polskiego[4]. Pozostałe siły pułku walczyły w ramach działań 7 DP pod Dūrrbach i Klitten. W operacji praskiej pułk brał udział w zdobyciu m. Krasna Lipa i zakończył swój szlak bojowy w rejonie Libéchov[4].

 

Okres powojennyEdytuj

13 maja 1945 r pułk rozpoczął marsz powrotny do kraju. Do 21 maja osiągnął rejon na północ od Legnicy. Maszerował dalej na rubież Odry. Od 10 czerwca 1945 r. miał przystąpić do pełnienia służby ochronnej[7] Sztab pułku rozlokować się miał w m. Góra.

W związku z korektą granicy państwowej, od 28 do 31 maja pułk przegrupowywał się na linię Nysy Łużyckiej[8] i rozmieścił się w następujących miejscowościach:

W lipcu pułk przekazał swój odcinek granicy pododdziałom 8 DP, a sam przejął inny[9]. W sierpniu sztab pułku z przeniósł się do Zgorzelca. W dniach 30 – 31 października 1945 r. pułk przekazał ochronę granicy jednostkom WOP.

Miejsce stacjonowania jednostki

UwagiEdytuj

  1. Sztandar pułkowy ufundowało społeczeństwo Tarnowskich Gór.

PrzypisyEdytuj

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 427.
  3. Rozkaz Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego Nr 19 z 7 września 1944r
  4. a b c d Komornicki 1965 ↓, s. 217.
  5. Piotrowski 2003 ↓, s. 139.
  6. Piotrowski 2003 ↓, s. 251.
  7. Rozkaz Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 00264/OP z 17 maja 1945 r. Rozkaz Dowódcy 2 Armii Wojska Polskiego nr 17 z 19 maja 1945 r.
  8. Rozkaz Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 0283 z 25 maja 1945 . Rozkaz Dowódcy 2 Armii Wojska Polskiego nr 18 z 27 maja 1945
  9. Rozkaz Operacyjny Dowódcy 2 Armii Wojska Polskiego Nr 0024 z 3 lipca 1945

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty.. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1965.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.