3 Pułk Piechoty Morskiej

3 Pułk Piechoty Morskiejoddział wojsk desantowych Sił Zbrojnych PRL.

3 Pułk Piechoty Morskiej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1959
Rozformowanie 1963
Tradycje
Rodowód 3 Batalion Piechoty Morskiej
29 Kołobrzeski batalion saperów
Kontynuacja 93 Pułk Desantowy
29 Kołobrzeski batalion saperów
Dowódcy
Ostatni kmdr por. Władysław Furgała
Organizacja
Numer JW 3278
Dyslokacja Dziwnów
Rodzaj sił zbrojnych Marynarka Wojenna
Rodzaj wojsk wojska desantowe
Biuro przepustek koszar w Dziwnowie

Formowanie i zmiany organizacyjneEdytuj

30 grudnia 1959, na podstawie Zarządzenia Szefa SG WP nr 138/0rg. 3 Batalion Piechoty Morskiej połączono z 29 Kołobrzeskim batalionem saperów morskich tworząc 3 Pułk Piechoty Morskiej. Jego dowódcą został dotychczasowy dowódca 3 bpm - kmdr por. Władysław Furgała. Pełnił on obowiązki do czasu rozwiązania pułku.

Pułk wchodził w skład Marynarki Wojennej. Stacjonował w garnizonie Dziwnów. Współpracował z Flotyllą Okrętów Desantowych ze Świnoujścia[1].

Zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 011/Org. z 16 stycznia 1963 Dowódca Marynarki Wojennej przekazał 3 Pułk Piechoty Morskiej bez batalionu saperów dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Dowódca POW do 15 marca 1963 przeformował 3 pułk na 93 Pułk Desantowy o etacie 5/345 - 700 żołnierzy, 8 pracowników cywilnych i włączył go w skład 23 Dywizji Desantowej.

Struktura organizacyjna pułkuEdytuj

Planowana wojenna organizacja pułku znacznie odbiegała od etatu "P". W jego skład miały wejść:

  • Dowództwo i sztab
  • trzy bataliony piechoty morskiej
  • kompania czołgów
  • kompania rozpoznawcza
  • artyleria pułku:
    • bateria artylerii dział kal. 85 mm
    • bateria moździerzy
    • bateria 82 mm dział bezodrzutowych
  • dywizjon przeciwlotniczy
  • kompania saperów
  • kompania łączności
  • pluton obrony przeciwchemicznej
  • pluton miotaczy ognia
  • kompania transportowo-gospodarczą
  • pluton porządkowo-ochronny.

Pułk miał liczyć 2381 żołnierzy w tym 192 oficerów, 434 podoficerów oraz 1755 żołnierzy korpusu marynarzy.

Na wyposażeniu według etatu "W" posiadał: 16 czołgów T–34/85, 63 działa bezodrzutowe, 6 dział 85 mm D-44, 6 dział przeciwlotniczych kal. 37 mm, 6 moździerzy kal. 120 mm, 24 przeciwlotnicze krabiny maszynowe PKM–2, 10 transporterów PTG

PrzypisyEdytuj

  1. Jarosław Ciślak. Okręty desantowe projektów 770/771/773/776. „Morza, Statki i Okręty”. 3/1998, s. 58.
  2. Etat 35/363

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999:praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.